![]()
Sermo C chriſtꝰ deꝰ et homo p̄cepit Matth̓. ix. Eūtes diſcite qͥd eſt: miſericordiā volo ⁊ nō ſacrifici um ⁊cͣ. Dicit Amb̓ ſuꝑ Lu. et ponit̉ in canone. lxxxvi. diſ. in ſingl̓is. Miſericordia eſt cō munis vſus. iō cōmūe p̄ceptū eſt oībꝰ ſtatibꝰ om̄ibꝰ etatibꝰ. om̄ibꝰ officijs: nō publicanus nō miles excipit̉. nō agricola l̓ vrbanꝰ: diues vl̓ pauꝑ. Iō Hiero. ⁊ ponit̉. lxxxvi. di.§. qͥ clementia. Qui clementia nō habet nec indutꝰ eſt viſcera miſericordie ⁊ lachrymaruꝫ: qͣꝫuis ſpūalis ſit nō adimplebit legē chriſti. eo ꝙ dicit Amb̓. ſuꝑ epl̓am ad Thimo. Om̄is ſum ma diſcipline chriſtiane cōſiſtit in miſericordia ⁊ pietate. Sexta cauſa eſt eiꝰ vtilitas. naꝫ ſi preciꝑetur aliqd̓ inutile poſſet ſe hō excuſare. ſicut fecit Ioab qn̄ p̄ceꝑat ei dauid vt iret numerare ppl̓m. i. Paralip. xxi. dicēs. Nōne dn̄e mi rex om̄es ſerui tui ſunt. qͣre hoc querit dn̄s meꝰ. qͣſi d. cuiꝰ vtilitatis eſt. L Sꝫ niſericordia nō eſt inutilis: ſed valde vtilis. Primo deo placet. de qͦ Aug. Nō eſt qd̓ nos ta facit deo amabiles vt pietas ⁊ miſericordia Psͣ. lxxxiij. Miſericordiā ⁊ iudiciū di. deus. et Prou̓. xxi. facere miſericordiā ⁊ iudicium magis placet dn̄o qꝫ victime. rō: qꝛ eſt eiꝰ naturalis ꝓprietas. Gre. Deꝰ cuiꝰ ꝓpriū eſt mi ereri ſemꝑ ⁊ parcere. Nā miſericordia eſt vnuentū qͦ vngit̉ chriſtꝰ in mēbris ſuis. Unde Bern. Bonū eſt vnguentū ꝯtritiōis qd̓ de re ordatiōe pctōꝝ ꝯficit̉. ſed meliꝰ eſt vngentū euotiōis qd̓ ſit de recordatiōe beneficioꝝ. ſed ptimū eſt vngentū qd̓ vincit vtrūqꝫ. ſcꝫ vntio pietatis. io chriſtꝰ ſpecial̓r docuit miſeriordiā Lu. xi. Qd̓ ſuꝑeſt date elemoſynam. ⁊ ic: eſtote miſericordes. eo ꝙ ſua natural̓ prorietas eſt. Scribit̉ enī Eccī. xiij. Om̄e anīal bi ſil̓e diligit. multo magis qd̓ eſt ꝓpriuꝫ ſi i. Scd̓o miſericordia maxīe diabolo diſpliet. Un̄ glo. ſuꝑ illud psͣ. cxliij. Miẜicordia nea ⁊ refugiū meū. dicit. De nullo vincit̉ ininicus diabolus ſicut de miſericordia. et hͦ fait eiꝰ inuidia. M Tercio miſericordia pomini multū ꝓdeſt. ⁊ hͦ in om̄i ſtatu. Prīo in mūdo. ſcd̓o in morte. tercio in iudicio. qͣrto n̄ celo. Primo in md̓o ꝓdeſt multiſ. Primo cto obſtat Eccī. iij. Ignē ardenteꝫ extinguit qua ⁊ elemoſyna reſiſtit pctīs. Nā hō cadeet in multa pctā a qͥbus ꝑ elemoſynā quā fait p̄ſeruat̉ ⁊ cuſtodit̉. et hͦ ſit vt dicit Hiero. ne paupeꝝ: qꝛ ꝓ eo orant qͥbus dat elemoſy iam. Scd̓o bona tꝑalia multiplicat. Pro. i. Alij diuidūt ꝓpria ⁊ ditiores fiunt. alij rapiūt nō ſua ⁊ ſemper in egeſtate ſunt. Grego. Terrena ſub̓a ꝑ hoc ꝙ pauꝑibꝰ diſtribuitur: multiplicat̉. Exemplū ponit Guil̓. in ratōna li diuinorū de bonifacio ep̄o. qͥ bonifaciꝰ duodecim aureos de ciſta nepotis conſtantini pre ſbyteri recepit ⁊ dedit pauꝑibꝰ. qͦs ille acceperat ꝓ equo ſuo vendito. qui cū reuerſus hͦ cognouiſſet iratꝰ ē ſuꝑ ep̄m. ⁊ ep̄s īgreſſus eccleſiam rogauit vt dn̄s ei daret cū ip̄e nō habere qͦ ip̄m mitigaret: ⁊ factū eſt. Statim enī inue nit. xij. aureos in ſinu ſuo fulgentes. et dedit ei dicēs. poſt mortē meā nō eris ep̄s. qꝛ illos florenos ſeruauerat ꝓ acqͥſitiōe ep̄atus. Idē bonifacius cū eſſet puer om̄e triticū dedit paupe ribus. audiens mater increpauit eū. ⁊ bonifacius orauit. et ſtatim horreū repletū eſt. vt im pleret̉ illud Prouer. iij. Honora dn̄m de tua ſub̓a ⁊ implebunt̉ horrea tua ſaturitate: ⁊ vinō torcularia redundabūt. Et ſic fecit ſanctuſ Eligius. qͥ cū om̄e auruꝫ pauꝑibꝰ diſtribuit. alijs pauꝑibꝰ adueniētibꝰ iteꝝ in burſa ſua īuenit. ibi impletuꝫ eſt illd̓ qd̓ ſcribit̉ Prouer. xxviij. Qui dat pauꝑi nō indigebit. qui autē deſpicit dep̄cante ſuſtinebit penuriā. Id̓o Pe trus rauennēſis di. Da pauperi vt det tibi. qꝛ habet̉ ꝓuer. xix. Fenerat̉ dn̄o qui miſeret̉ pauperis ⁊ viciſſitudinē ſuā reddet ei. ſicut factū eſt de vidua q̄ pauit helyam. iij. Reg. xvij. cui nō defecit farina de ydria ⁊ oleū in lechito qͦuſ qꝫ dn̄s dedit pluuia ſuꝑ terrā. Tercio miſericordia eſt vtil̓ in mūdo. qꝛ orōem exaudire fa cit Iſa. lviij. Frange eſurienti panē tuū ⁊ egenos vagoſqꝫ induc in domū tua: tunc īuoca bis me ⁊ ego exaudiā. Sed iā multi inuocāt deū ⁊ nō exaudiunt̉: qꝛ īmiſericordes ſunt. de quibꝰ Criẜ. Or̄o eſt infirma q̄ nō eſt elemoſy nis redimita: iō Eccī. xxix. Cōclude elemoſy nā in ſinu pauꝑis ⁊ hec ꝓ te exorabit ab omī malo. vt factū eſt Thob̓. xij. vbi angelꝰ dixit. qn̄ orabas cū lachrymis ⁊ ſepeliebas mortuos: ego obtuli orōem tuā dn̄o. Quarto miſericordia grām impetrat. Prouer. iij. Miſeri cordia ⁊ veritas te nō deſerant. ⁊ inuenies gratiā ⁊ diſciplinā bonā coraꝫ deo ⁊ hoībus. Signāter grām redemptiōis ⁊ deletionis peccati. Prouerbi. xiij. Redemptio anīe viri diuitie ſue. et Dan. iiij. Peccata tua elemoſynis re dime. Iō Aug. Redime te dū viuis dū p̄ciū habes: ne preciū ⁊ tempꝰ ꝑdas. N Secūdo dixi miſericordia vtilis eſt in morte: qꝛ preſtat fiduciam Thob̓. iiij. Fiducia magna erit corā ſummo deo elemoſyna. Naꝫ illa cōcomitat̉ ante ꝯſpectū dei. Amb̓. Nō ſunt hominis bona q̄ nō pōt ferre ſecū. ſola elemoſina 