Sermo C enī ꝓpterea te deo dedicaſti vt tuos diui­tes faceres: ſꝫ vt tibi vitā ꝑpetuaꝫ acqͥras: eos a baculo mēdicitatis eruas. Scd̓s ordo ē vt miſerearis alienis: ſꝫ tn̄ ordinater vt dic̄ Am bro. habet̉ in cano. lxxxvi. diſ. cōſideranda. Conſiderāda eſt in largiendo etas atqꝫ debi­litas nōnunqͣꝫ verecundia ingenuos pro­dit natales. Etas vt ſenibꝰ plus largiaris ſi bi nequeūt q̄rere victū. ſil̓r debilitas cor­poris promptiꝰ eſt adiuuāda. ſi qͥs ex diuitij cecidit in egeſtatē: et maxime ſi ſine ſuo vicio. ſed aūt latrocinijs. aut proſcriptione. aūt ca­lumnijs que habebat amiſit. Item pulcra etiaꝫ liberalitas eſt in ip̄o quoqꝫ pauꝑis dato menſurā tenere vt abūdes pluribꝰ. nec ꝯcilia di fauoris gr̄a vltra modū fluere. Quicqͥd ex affectu puro ac ſincero proruit eſt decorū ſuꝑfluas edificatiōes aggredi nec preter mittere neceſſarias maxīe ſacerdotibꝰ cō­inuenit. ornaredei templū honore ꝯgruo: etiā vt cultū aula dei reſplendeat: impenſas miſericor die frequētare q̄ntū oꝑteat largiri ꝑegrinis ſuꝑfluas ſꝫ cōpetētes. Itē miẜicordia dꝫ fieri pauꝑi ſe hn̄ti. qꝛ di. Proſper de vita ꝯtē platiua. habet̉ in can̄. i. q. i. Paſtor. Habēti dare eſt ꝑdere. dicit Bartho. briccienẜ. in glo. Pauꝑ de elemoſynis qͣs colligit debꝫ ele moſynas facere de ſuꝑfluo. iuxta illud Lu. xi. Qd ſuꝑeſt date elemo. Itē miſericordia dꝫ fi ri pauꝑi bono impio Eccī. xij. Si bene eceris ſcito cui feceris. Et ſequit̉. Da bono et ie receꝑis pctōrem. Attn̄ a pauꝑibꝰ amicis ī boni ſunt: eſt inchoandū. vt dicit Amb̓. dei raditio eſt vt pͥus paſcas ꝑentes. deind̓ ami­os: poſt alienos. R Dixi tercio cōſi­derare debemꝰ de miſericordia formā ꝯſequē­em̄ eſt membrū ſcd̓m in dixi innuit̉ qūo eus docet miſerēdi formā. ſubdit. Sicut bater vr̄ miſericors ē. Un̄ ad Epheẜ. v. Imi­atores dei eſtote ſicut filij chariſſimi. Si er­go filij dei ſumꝰ oꝑtet nos patrē imitari in mi ſericordia. ergo dicit. Eſtote miſericordes ſic̄ pater vr̄ ⁊c̄. dicit potētes ſicut pater. ſci tientes ſicut filiꝰ vl̓ ſapiētes. potentia eſt ſin gularis. ſcīa ſil̓r oībus cōpetit: ſꝫ miſeri­cordia oībꝰ cōpetit: vt dicit Amb̓. ſuꝑ epl̓am ad Thimo. Om̄is ſūma chriſtiane diſcipli­ne ꝯſiſtit in miſericordia pietate. Id̓o dicit Cirillus. Magnū ē preconiū miſericordie pietatis. hec virtus reddit deo ꝯformes. Sꝫ diceres qūo poſſuꝫ eſſe miſericors ſic̄ pr̄ miſericordia dei pr̄is ſit infinita. Rn̄detur ſicut importat oīmodā ſil̓itudinē diuīe miſericordie ad noſtrā: ſꝫ qͣndā ꝓportionabi litatē: ſcꝫ vt ſuo ſit miſericors: ſuffi­cit ad huiꝰ p̄cepti impletionē. Sꝫ d. in qͥbus debemꝰ nos deo pr̄i in miſericordia ꝯformare. Rn̄det ph̓s. Om̄is effectꝰ naturaliter aſſimi latur ſue cauſe tanto res ē ꝑfectior q̄nto per ſil̓itudinē appropinquat ſuo pͥncipio. licꝫ poſſimꝰ attingere latitudinē: altitudinē et ꝓ­fundū miſericordiaꝝ dei. conari tn̄ debemꝰ in qͣntū poſſumꝰ vt in oꝑbꝰ miſericordie imite mur deū patrē S deꝰ pater on̄dit ſu am miſericordiā pluribꝰ modis. Prīo in pa­ternali dilectiōe. pater eſt nomē amoris: vt ptꝫ Ioh̓. xvi. Ip̄e enī pr̄ amat vos: Hie­re. xxxi. In charitate ꝑpetua dilexi te. id̓o at­traxi te miſerans. ſic nos debēꝰ miſericordiaꝫ exhibere in amore. Un̄ Aug. In affectu cor­dis penſanda ē elēoſyna tribuentis. Grego. Cor ſub̓aꝫ penſat deus: elēoſyna ſine charitate eſt meritoria.i. Coꝝ. xiiij. Si di­ſtribuero in cibos paupeꝝ om̄s facultate me as. charitatē aūt habuero nihil mihi pro­deſt. vt ſunt aliqͥ qui murmure afflictiōe pauꝑibus p̄bēt elēo ſynaꝫ. Cōtra qͦs d̓r Eccī. iiij. Cor inopis ne afflixeris: protrahas datū anguſtiāti. Naꝫ dicit Gre. Qui dat vt tedio careat meritū ꝑdit. Ecci. xxxv. In om̄i dato hylarē fac vultū tuū. hylareꝫ da­torē diligit deꝰ. ij. Coꝝ. ix. Scd̓o deꝰ pr̄ miſere tur nr̄i in generali exhibitiōe. de quo Sap. xi. Miſereris oīm dn̄e qꝛ oīa potes. na dic ma­giſter in. iiij. Miſericordia dn̄i eſt in celo in inferno. in celo remunerat vltra ꝯdignū. in in ferno punit citra ꝯdignuꝫ: ſic nos coīter ge­neraliter debemꝰ exhibere miſericordiā. Und̓ Lu. vi. Om̄i petenti te tribue. ſi habes tri buere corꝑaliter: miſerere ſpūaliter: ſcꝫ cōpati­endo. ẜm Augꝰ. ſufficit volūtas vbi deeſt facultas. Tercio pr̄ miſeretur nr̄i in culpe di miſſione Eccī. ij. Pius miſericors eſt deꝰ: et remittit in die tribulatiōis pc̄ta: vt ptꝫ Mat thei. xviij. de ſeruo debebat decē milia talēta: ꝓcidens rogauit ſtatī dimiſit ei om̄e debi­tu. ſic tu debes eſſe miſericors indulgēdo ꝓxi­mo vindictā appetēdo. iuxta illd̓ Ephe. iiij. Eſtote inuicē benigni miſericordes: do­nātes inuicē ſicut deꝰ in chriſto donauit vob̓ hoc docet dn̄s di. Dimittite dimittetur vob̓. Augꝰ. Unuſquiſqꝫ talē indulgentiā ac­cipiet a deo qualē faciet ꝓxīo. Un̄ Eccī. xxviij. Relinque ꝓximo tuo nocenti te: tūc dep̄can ti tibi pct̄a ſoluent̉. Quarto deꝰ eſt miſericors in flagellatiōe. Abachuc. iij. iratꝰ fueris