Dn̄ica quarta poſt trinitatis eſt comes defunctorū. hoc cognouit ille di ues Lu. xij. ſil̓r ille Lu. xvi. ſepultꝰ eſt in in­ferno. ꝓpter qd̓ hortat̉ nos dn̄s ibideꝫ dicēs. Facite vobis amicos de. iniqui. vt cuꝫ de­fece. re. vos in eterna taber. Tercio miſericor­dia eſt vtil̓ in iudicio. qꝛ ibi erit aduocata. ꝑs cxi. Iocūdus qui miſeret̉ cōmodat: diſ­ponet ſermones ſuos in iudicio. qꝛ chriſtꝰ al­legabit his illd̓ Mat. xxv. Eſuriui dediſt mihi māducare ⁊c̄. venite benedicti pr̄is mei Ideo Mat. v. Beati miſericordes: qm̄ miſe­ricordiā ꝯſequent̉. Et ſolū eſt intelligen in dando ſꝫ etiā in mutuādo accōmodā do. Psͣ. xxxvi. Tota die miſeret̉ cōmodat. ſemen illiꝰ in bn̄dictiōe erit. Ecōuerſo ꝟoueniet īmiſericordibꝰ illud qd̓ ſcribit̉ Iaco. ij. Iudiciū ſine miſericordia fiet illi non facit miſericordiā. psͣ. xl. Beatꝰ qui ītelligit ſu peregenū pauꝑem. in die mala liberabit euꝫ dn̄s. eſt ī die iudicij. Quarto miſericordia vtil̓ eſt ī celo. qꝛ ibi locū p̄ꝑat. Eccī. xvi. Om­nis miſericordia faciet locū vnicuiqꝫ ẜm meri ta opeꝝ ſuoꝝ. Figurat̉ i. Macha. ij. Dauid ī ſua miſericordia ꝯſecutꝰ eſt ſedē regni in ſecu la: ſic miſericordia facit nos reges celeſtes. quo psͣ. cij. Coronat te in miſericordia miſe rationibꝰ. Hiero. O qͣntam miſericordia vtilitatē p̄ſtat. reddit paruis magna. breuibꝰ eterna. trāſitorijs ꝑpetua. dr̄ hic. Date dabit̉ vob̓. O Dixi ſcd̓o notare debemꝰ miſericordie ordinē ꝓgredientē. vide­licet qͥs ſit ordo quē ſeruare debemꝰ in oꝑibus miſericordie. Rn̄det̉. pͥmo oꝑtet vt miſere atur ſui. deinde ꝓximo: qꝛ dicit mgr̄ in. iij. di. xxix. c. i. Eſt ordo diligendoꝝ: qꝛ ordīata cha ritas incipit a ſeip̄o. io ſpūſſctūs ꝯſulēs dicit Eccī. xxx. Miſerere anīe tue placēs deo. di cit corꝑi. vt ml̓ti faciūt valde ſollicitantes de corꝑe: nil aūt de anīa. De qͥbꝰ Bern̄. ē mi ſericordia: ſꝫ crudelitas corpꝰ paſcere: animā occidere. d̓r Eccī. xiiij. Qui ſibi nequam eſt cui alij bonꝰ erit. tal̓ miſerrimꝰ eſt non miſeret̉ ſibijp̄i. vt dicit Aug. qͥd miſerius mi­ſero miſeranti ſibijp̄i: qūo deꝰ p̄t taliū mi ſereri. Un̄ Aug. in li. de rectitudine catholice ꝯuerſatōis dic. Rogauit te deꝰ vt tui miſerea ris: vis. qūo te exaudiet in die neceſſitatꝭ ſupplicantē. teip̄o audis roganteꝫ Un Prouer. xi. Bene facit anīe ſue vir miſeri cors. P om̄ia oꝑa miſericordie in anīa pͥmo debet ꝑficere. deinde in proximo. Primo debet anīaꝫ ſuā cibare verbo vite. de Grego. Cibꝰ mētis eſt verbū veritatis. cibꝰ anīe eſt ꝟbū dei. Deutero. viij. in ſolon­ne viuit. Scd̓o debet aīam ſitientē potan­calice paſſiōis chriſti. de Mat. xx. Poteſt. bibere calicē quē ego ⁊c̄. hūc calice debemꝰ bi­bere in anīa cōpatiēdo. qꝛ dicit̉. ij. ad Thim̄. ij. Si ſuſtinebimꝰ ꝯregnabimꝰ. Tercio bet veſtire anīaꝫ nudā veſte charitatis. Am­cal̓. xvi. Beatꝰ qui vigilat cuſtodit veſtimē ta ſua ne nudus ambulet. hec eſt veſtꝭ chan­tatis. ſicut veſtis tegit verenda. ſic ꝓuer. x. vniuerſa delicta operit charitas. hec eſt veſtia nuptial̓. qua carebit dicet̉ ei illud Math̓ xxij. Amice quo huc intraſti ⁊c̄. ligatis in bus pedibꝰ ⁊c̄. Quarto debemꝰ anīa exules hoſpitare in domo pn̄ie. Hige Relinquite ciuitates habitate in pe dura pn̄ia. Dicit enī glo. i. Eſdre. x. Ueraꝫ po nitentiā agere eſt toto corde intꝰ ad deū ꝯuer ti. foris oēm materiā peccādi reſecarea­origine. Quinto debemꝰ anīas nr̄as viſitare ꝓprie infirmitatis ꝯſiden­ dicit Augꝰ. in li. iiij. de trini. Laudabi animꝰ cui nota eſt ꝓpria infirmitas. tatur ſiderū vias. 10 Hiere. xviij. Surge ſcende in domū figuli. Quid eſt deſcēdere in domū figuli: niſi ꝯſiderare vilitatē ꝯditioni ſue. ex materia es ꝯceptꝰ: inqͥd redibis mortē. Bern̄. ſuꝑ Can̄. Quo anīa ſcit meliꝰ ſua origine: eo magis erubeſcit ha re vitā degenerē. Et idē. Nemo dignꝰ ſalu­on ſine ſui ꝯgnitiōe. Sexto debemꝰ aī­ſtras educere de carcere ꝯtēplation felicitatis future. carcer eſt mūdu­pedes ſunt ſecularia deſideria. a qͥbus educere anīaꝫ liberare: vt docet apl̓s Nolite ꝯformari huic ſecl̓o. habet̉. han. ij. Si qͥs dili. md̓m eſt charitas pr̄is in eo. educamꝰ ad ꝯtēplationē vite eter ne vbi eſt libertas: vt docꝫ apl̓s Col̓. iij Que ſurſum ſunt querite: vbi chriſtꝰ eſt in dextera dei ſedens. que ſurſuꝫ ſunt ſapite. hec opera miſericordie ſpūalia debemꝰ anīabꝰ nr̄is īpen dere. Quia dicit Iſid̓. Nullus alteri miſeri­cors eſſe pōt ſibi miſericors eſt. Q Dixi ſcd̓s ordo miſericordie eſt: vt poſt ꝓpri­am miſerationē miſereat̉ ꝓximis: vt doce mur Eccī. iiij. Ocl̓os tuos ne trāſferas a pau pere. attamē in miſeratiōe ꝓximi debet eſſe or­do. Prīo miſereat̉ amicoꝝ ſuoꝝ: vt do­cet Amb̓. li. de officijs di. Proximuꝫ ſeminis tui ne deſpicias ſi egere ꝯgnoſcas. meliꝰ c. eſt vt ſubuenias tuis qͥbꝰ pudoreſt ab alijs ſūptū petere. tamē vt illos ditiores facias