Seite
Unica quarta poſt trinitatis dei ſubito honeſtare: id eſt ditare pauperem. A Sextum iudiciuꝫ eſt in medijs. que indifferenter poſſunt bono vel malo animo fi­eri. de quibus nō debemus certam ſententiaꝫ dare. ſed ad meliorem partem interpretari. de hoc dicitur hic. nolite iudicare. vbi Auguſti. nus dicit. Eſtimo ꝙ in hoc precepit dubia q̄ neſcimus quo animo fiant in melioreꝫ inter­pretari partem. vt ſi vides aliqueꝫ feria ſexta comedenteꝫ iudica hoc ex infirmitate fieri vl­neceſſitate. ad Roma. xiiij. Qui non mandu­cat manducantem non iudicet. Exemplū in vita ſpatrum. vbi duo fratres in cōgregatio­ne magne vite meruerūt vt alter videret grati­am in altero a deo datam. factum eſt ꝙ vnus ex eis egrederetur in feria ſexta ⁊ vidit quen­dam manducantem mane: ⁊ dixit. Mandu cas tu in ſexta feria. die ſequenti celebratione miſſarū facta. ille non vidit gratiam fratris vt prius: ⁊ cognouit exceſſiſſe. contriſtatus dixit fratri. Quid feciſti. quia nō vidi ſicut prius gratiam dei in te. Ille ait. neſcio. quia neqꝫ co gitatiōibus neqꝫ verbis neqꝫ operibꝰ ſcio me cōſcium. Dixit frater. Nūquid verbum ocio ſum dixiſti. Reſpondit. vidi manducanteꝫ et dixi. Hac hora māducas in ſexta feria. ⁊ alte­hic fuit ⁊ laborauit ſecum ad deceꝫ hebdoma das vt rediret gratia. Ideo Gregorius. ⁊ ha betur. xi. q. iij. graue. Graue ſatis eſt ⁊ indecēſ vt in redubia certa detur ſententia. Septi mū iudicium cōdemnationis. vbi homo nō ꝯtentatur iudicio tali. ſed incitat alios ad in­ferendum damnū: ⁊ procedit ad punitionem fratris dicens eum dignum tali vel tali pena Contra hoc dicitur. nolite ꝯdemnare. quia l̓ eſt contra iuſticie equitatē quia dicit lex. ne­minē condemnandū niſi ſub duobus vel tri­bus teſtibꝰ. modo tu non vidiſti factum. nec habuiſti teſtimoniū veridicū ⁊ dānas. Iob­xxix. Cauſam quaꝫ neſciebam diligentiſſime inueſtigaui. Ideo Bernar. ſermone. xl. ſuper Can̄. Caue ſerue dei aliene cōuerſationis eſſe curioſus explorator aūt temerariꝰ iudex. Eti am ſi actum deprehendis. nec iudices proxi­mū. ſaltem excuſa intentionē ſi opus non po­tes. puta ignorantiā. puta ſurreptionem. pu­ta caſum. ſi omnino nō potes. dic vehemens fuit temptatio. B Nota tales iudices peccant multipliciter. Primo in ſeip̄o mēda citer loquēdo. licet vera aliquādo eſt ſuſpicio ⁊ verū quod iudicat. Quia tamē hominum cor ⁊ intentio ſue noticie nō ſubiacet. ideo nō pro veritate: ſed pro mēdacio iudicat. Bern̄. Eſt qui verum loquit̉ et mentitur. et eſt qui mendacium loquit̉ credens ſe verum dicere Pſal. v. Perdes om̄es qui loquūtur menda cium. Secūdo peccat in proximū: quia faci­ꝯtra fraternam charitatem. Matth. xxij. D liges proximū tuū ſicut teip̄m. Auguſti. Ce tum eſt ꝙ de malo incerto proximū meuꝫ nō iudicarem. ſi eum tanqꝫ meip̄m diligereꝫ. ſed defenderem ⁊ excuſarem. Sed quia charitatē perdidimus: faciliter alterutrū iudica ⁊ ſic qui iudicat proximū oſtendit ſe ac tate alienum. Tercio qui proximum iu­peccat in deū. dei iudiciū ſibi vſurpando. occulta cordium ſibi ſoli patent. i. Regū. xx. Homo videt ea que parent. deus aut tur cor. iij. Regū. viij. ⁊. ij. Paralip̄. vi. Tu lus noſti cor filiorū hominum. Exqu pas tibi iudicium: tunc incidis in­eius grauiter. ad Roma. ij. In quo dicas teipſuꝫ ꝯdemnas. eadeꝫ eniꝫ a dicas. Exiſtimas auteꝫ o homo qui iu­eos qui talia agunt et facis ea. qꝛ tu ef­iudicium dei. quaſi diceret. non. ſed vſurpa­tibi diuinū iudicium. vt dicit Auguſti. in e. piſtola ad clerum et vniuerſalem plebem. E ponit̉ in canone. ij. q. i. Nomē preſbyteri. vbi­habetur ꝙ diuinū iudicium ſibi vſurpat qͥd occultis iudicat. Dicit enim ſic. Nomen pa­ſbyteri ꝓpterea non auſus ſum de nūero col­garum eius vel ſupprimere vel delere. ne di­ne poteſtati ſub cuius examine cauſa ad­pendet facere viderer iniuriam. ſi illius cium meo vellem iudicio preuenire. qd̓ neci­negocijs ſecularibus iudices faciunt qui ad maiorē poteſtatē dubitatio refertur. vt dente relatione aliquid audeant immi oꝑat. Ideo ad Roma. xiiij. Tu qui es qui­Eccl̓es alienuꝫ ſeruū dn̄o ſuo ſtat aūt cadit. p ens/ quod hortat̉ apoſtolꝰ.i. ad Corinth̓. ii. ficiliū lite ante tempꝰ iudicare quoaduſqꝫ ven­⁊ ſen minꝰ qui illuminabit abſcondita tenebrarū. limat. nā homo nō poteſt ſeip̄m rite iudicare. vt pa et ma­tet de petro Matth̓. xxvi. Si oportuerit me mori tecū ⁊c̄. ⁊ tamē negauit. ⁊ Paulus.i. ad nis ⁊ ar­ſuis ſ Corinth̓. iiij. neqꝫ meip̄m iudico. Glo. id eſt iudicare valeo: cū me melius cognoſco qͣꝫ al ter. Et ſubdit. Nihil enim mihi ꝯſcius ſum. ſed nō in hoc iuſtificatꝰ ſum. Iō dicit Aug Cū de ſe nullus verā ſententiā audeat dicere quomō de alio vult iudicare. Et ideo in euā gelio talis iudicans aſſimilatur ceco ductor cū dicit. Nunqͥd poteſt cecus cecū ducere. ſ cecus ceco ducatu ꝑſtat: nōne ambo in fauca