Seite
Sermo CXII cadunt. Dicit Hugo ſuꝑ Eccl̓iaſten. Si te nō vides nihil bene vides. ſi falleris in tuo iu dicio: qͥd facies in alieno. tales ſunt vt haſti­luſores: qui ita ligati ſunt ꝙ alios vident. ſe­ip̄os nō vident. Iō talibꝰ dicit̉ in euangelio. Ypocrita eijce primum trabem de oculo tuo. ⁊ tunc ꝑſpicies vt educas feſtucaꝫ de oculo fra­tris tui. Nā talibꝰ dicit Augꝰ. de verbis dn̄i. Magis cogitare debes qͥd tibi deſit qͣꝫ qͥd tibi aſſit. vt teip̄m hūilies ⁊ alios nō iudices. pro pter qd̓ di. Bern. Si nō habes huiꝰ mundi ſub̓am vt elemoſynā p̄beas. ſi nō ꝯſtantiaꝫ vt effundas ſanguine. caue iudicare ꝓximū ⁊ vi ues in eternū. eo ꝙ dicit Criẜ. Qui iudicat ꝓ ximū raro meret̉ veniā. Nā in hͦ ſtat ſūma ꝑ­fectio. vt viſa culpa aliēa ꝯſideret̉ ꝓpria Hoc fecit quidā frater qui portauit pondus arene ad capitulū. cū fuit vocatus ad iudicandum ratre. Talis fuit ⁊ Iob qui dixit. ix. ca. Uere ar om̄ia oꝑa mea ſciens ꝙ nō parceres delin uenti. Sed di. Und̓ orit̉ tale iudi­rū. Rn̄dit ſctūs Tho. ij. ij. q. lx. ar. ij. Primo x ſuꝑbia. qꝛ veri humiles eſtimāt alios ſe me­liores. ⁊ hoc ꝯtingit ex tribus. Primo reſpi­et bonū in alio quod non habet in ſeip̄o. Se cundo defectū in ſeip̄o quē nō cognoſcit in a­io. Tercio ſi ꝯſiderat nihil tale. tamen ex hu nilitate eſtimat aliquod occultū bonum qd̓ nō cognoſcit in ſe. ſuperbi hoc nō faciūt. Se undo oritur ex inuidia ⁊ ꝙ male afficit̉. Cri­oſtomꝰ. Si quid boni dicit̉ de inimico diffi­ille creditur. ſi quid mali facile. Augꝰ. Quia charitatē perdidimus faciliter alterutrū iudi­ramus. Tercio ex ꝓpria malicia. cum quis ex ſeip̄o malus ⁊ ꝑuerſus eſt. Philoſophus. iiij. thicoꝝ. Qualis vnuſquiſqꝫ eſt: talia loquit̉ coꝑatur. ⁊ ita viuit niſi alicuius gratia agat. Eccl̓es. x. In via ſtultꝰ ambulans cū ip̄e inſi piens ſit omēs ſtultos eſtimat. Auguſtinus. facilius in alio iudicat qd̓ quis in ſeip̄o īue­uit ⁊ ſentit. Criſoſtomꝰ. Omīs hō ẜm ſeip̄m ſtimat alterū. bonus bonuꝫ. malus vero eſti­nat maluꝫ. Et hoc patet in exemplo reali. qꝛ ip̄is ⁊ aranea locant ſe ſuꝑ vnū florem ſimul­⁊ apis ſuccum quem extrahit cōuertit in mel­hulce. ſed aranea in venenū. Sic eſt de pijs ⁊ pnis qui omīa q̄ vident ⁊ audiunt cōuertūt in bonū. ſed mali in venenū. id eſt in malū in­terptantur. Unde Criſo. ſuꝑ Mattheū. Si cut difficile aliquem ſuſpicatur malū qui bo­nus eſt. ſic difficile ſuſpicat̉ aliquem bonuꝫ qͥ malus eſt. D Et ꝙ nō debemꝰ defacili a­liqd̓ opus iudicare malū. Patet ꝑ tale exem­plum qd̓ legitur in vitaſpatrū libro. ij. ꝙ qui­dā ſenex pater p̄dicauit in quadā ciuitate. ⁊ q̄ dam meretrix cōpuncta in verbo ⁊ exēplo ip̄iꝰ clamauit ad illū ſanctū patrē dicens. Salua me pater vt chriſtꝰ meretricē. Ille vero cōfuſi onē hominū oīno nō curans dixit ei. ſequere me. ⁊ tenens eam ꝑ manus exit publice deci uitate oībꝰ aſpicientibꝰ. facta eſt fama. qꝛ ab­bas mulierē duxit dominā porphiriā. ita enī vocabatur. Pergentibus vero eis in mona­ſterium inuenit mulier in eccl̓ia puerum pro iectum. ⁊ ſuſtulit euꝫ vt nutriret eū. Itaqꝫ pꝰ annū quidā venerunt in patriaꝫ vbi erat ab­bas ⁊ porphiria. ⁊ videntes eam habere pue­rum: dicunt ei. Ueraciter domino abbati bo­nū pullū genuiſti. nondū enim ſpūmſanctuꝫ acceperant. Euntes ergo qui viderant euꝫ in ciuitatē thyn: vbi abbas tulerat illā diffama uerunt abbateꝫ. quia genuit de porphiria pu erū. ⁊ nos vidimꝰ puerulū oculis noſtris fa­mulantem ei. quādo ergo cognouit ex deo ab bas obitū ſuū dicit mulieri. eamus thyrum. qꝛ illicibꝰ ⁊ volo vt venias mecū. illa vero no lens ei ꝯtradicere ſecuta eſt eū. ⁊ venerūt am­bo habentes puerū ſeptē annorū exiſtenteꝫ. cū autē ciuitate intraſſent cōgregatꝰ eſt ppl̓s ad videndū eū ⁊ porphiriā. tūc dixit ille ſenex. a­ferte mihi prunas. ⁊ cū attuliſſent euacuauit eas in veſtimentū corā ppl̓o ⁊ dixit. Credite fratres. qꝛ ſicut deus rubū cuſtodiuit incom­buſtum ab igne. ⁊ ſicut nec tunicam meaꝫ in­cenderūt prune iſte. ita nec ego cognoui pecca tū mulieris ⁊ omnes mirati ſunt ꝙ non arde bat veſtimentū ab igne. ⁊ q̄ſiuerūt vnde puer veniſſet: vel cuiꝰ eſſet ⁊ ip̄e indicauit eis ꝙ in quadam capella inueniſſent iacentem ⁊ dere­lictum ab hominibꝰ. Et ex quadam cōpaſſi­one eū ſuſtuliſſent ꝓpter deū ⁊ eū nutrierunt. tunc homīes illiꝰ ciuitatis egerūt penitentiā ꝙ illū ſanctū patrē: ⁊ illā mulierē iudicaſſent. Ex quo patet ꝙ nō debemꝰ eſſe p̄cipites ad iu dicandū noſtros ꝓximos. Bern̄. Caue ſerue dei ſi vis imitari quē col̓ ne aliene ꝯuerſatōis ſis curioſus explorator. Greg. Quātū vos ī bono ꝓficitis. tantū etiā bona de alienis ſenti­tis. Dominica quinta. Sermo. CXII. Um turbe ir ruerent in ieſum. Luce. v. E Ariſto. xij. li. de animalibꝰ dicit. Deiphines ſunt piſces marini qui ſequūtur b 4