Dn̄ica ſedecima poſt trinit. arte. ꝑduxerit pctōres ad multitudinē pec catoꝝ p̄cludit illis viā ſalutꝭ eterne ꝑſuadēdo deſperationē ne euadāt fauces eiꝰ ſpeꝫ venie erigit lapſos ad celeſtes ſedes. M Tercij mortui ſunt in ſepulcro viciorū malā ꝯſuetudinē: fetēt in ſuis nequicijs magna difficultate ſuſcitant̉ a dn̄o gr̄aꝫ ſpūſſancti. oꝑtet ſctā mr̄ eccl̓ia eiꝰ fide les talibꝰ orent. deꝰ ſuā miſericordiā de­ſuꝑ infundet illis grām magnā ẜm mēſuram vicioꝝ. vt vbi abūdauit delictū: ibi ſuꝑabun­det gr̄a diuīa. Quarti mortui ſunt iam de fendūt culpā gl̓iant̉ in nequicia ſua. a ſtul­tis laudant̉. iuxta illud ps. ix. Laudat̉ pec cator in deſiderijs aīe ſue iniquꝰ bn̄dicitur. vnꝰ pctōr laudat aliū. fouet illū in pc̄tis ſu­is. ſic incurrūt eternā dānationē. vt hr̄ in de cretꝭ: ſunt ꝟba dn̄i Iſa. v. Ue dicitꝭ malū bonū bonū malū. ponētes tenebras lucē lu tenebras. Sꝫ chriſtꝰ qͣrtū mortuū ſu ſcitauit: ſꝫ dixit. ſine mortuos ſepelire mortu­os ſuos. tu ſequere me. exponit Gre. li. iiij. ſuꝑ Iob. mortui mortuos ſuos ſepeliūt cum pctōres pctōres laudāt. fauēt illis in nequi­cia ſua defendūt illos ꝟbis factis. tales ra­ro ſuſcitant̉ a dn̄o vl̓ nunqͣꝫ ſꝫ tn̄ nulli denegā da eſt gr̄a miẜicordia qͣꝫdiu viuit ſuꝑ terra. qꝛ magna eſt miẜicordia dei. vt hr̄ in decre. de pn̄ia. in li. iiij. ſnīaꝝ. pn̄ia ml̓tꝭ modis ſub uenit hūanis lapſibꝰ: etiā in extremo vite cuꝫ lingua tacet. cor tn̄ clamat ſi gr̄a infunditur. potens eſt deꝰ infundere verā pn̄iaꝫ cui vult qn̄ vult. etiā in fine vite. De eadē dn̄ica. Sermo. CLI. ce defūctus efferebat̉ filiꝰ vnicꝰ mr̄is ſue. ſcri­bit̉ Lu. vij. N Pro ſcien duꝫ. mors ſpūalis eſt duplex.ſ. bona et mala Mors ſpūalis mala eſt ſeꝑatio aīe a deo. ẜm Aug. Sicut anīa eſt vita corꝑis. ſic deꝰ ē vita anīe. Un̄ Bern. Uita anīe deꝰ eſt. ſe ab eo ſeꝑat mortuꝰ eſt. Ad hanc mortē ſit ꝓgreſ­ſus ad ſil̓itudinē mortis corꝑalis. cor­poral̓r moriēs multas hꝫ ꝯduiōes. Prīo diſtemꝑat̉ incipit ꝯqueri de dolore capitis: pedū manuū. Spūal̓r. ſic pͥus deo ſub­iectus ſtetit in iuſticia: nec ſenſit in ſe aliqͥd re tractiuū a deo. ſed poſtqͣꝫ temptat̉ de pcto do­let caput.i. mens hoīs aggrauat̉. licꝫ ī ſpū eſt aſſignare locū: tn̄ caput anīe mens eſt. ẜm Gre. ſicut capilli capitꝭ nūc ſunt albi nunc nigri. ſic cogitatōes nūc male nūc bone­in mēte ocl̓i duo deſignāt: intellectū affectū qui pͥuſerāt in deo fixi. nūc erūt aduerſi. iuxta illud Iſa.i. Om̄e caput languidū: om̄e co­merens. ſic temptatꝰ vicio pōt dicere il­lud. iiij. Reg. iiij. Caput meum doleo. īmo oīa mēbra ſpūalia. pedes.i. affectꝰ. manꝰ.i.pera ſunt languida. iuxta illud Iſa. i. Aplāta pedis vſqꝫ ad verticē eſt ī eo ſanitas. Se cūdo corꝑal̓r moriēs poſt diſtemꝑationē infirmat̉. nullus īmediate ex diſtemꝑatōe morit̉: niſi infirmitas inualeſcat. fit ceſſat ab oꝑe bono. decidit ſub tēptatiōe. cibꝰ anīe. eſt ꝟbū dei ſapit ei. De Psͣ. cvi. Omnē eſcā abomīata eſt aīa eoꝝ. apꝑ pinquerūt vſqꝫ ad portas mortis. ita p̄t dicere psͣ. vi. Miſerere mei dn̄e qm̄ infir­mꝰ ſum. Tercio cruciat̉.ſ. nūc a frigore te­piditatꝭ accidie. nūc a calore praue ꝯcupiſce tie ſit cruciatꝰ in redargutiōe ꝯſcīe. ſicut ꝟmis corrodit lignū tinea pannū. ſic ꝯſcien tia mordet hoīeꝫ: a bono oꝑe ceſſat malū oꝑa intēdit. Dicit em̄ glo. ſuꝑ psͣ. Nll̓a ma ior hoīs penaqꝫ remordēs ꝯſcīa. ſic per dit loq̄lā ꝯfeſſiōis crimīs laudis. de Eccī­xv. eſt ſpecioſa lauſ ī ore pctō. psͣ. cxiij. mortui laudabūt te dn̄e. In cruciatu ꝑdit intellectū.ſ. ꝓuide cognitiōis. qꝛ taꝫ p̄terita qͣꝫ pn̄tia qͣꝫ futura ignorat. Un̄ ix. Mortui nihil nouerūt ampliꝰ nec hn̄t vl­tra mercedē. qꝛ obliuiōi eſt tradita mēoria eo . Idcirco in temptatiōe vicioꝝ dicere de bet cum psͣ. xij. Illumīa ocl̓os meos ne vnqͣꝫ obdormiā in mortē. ſentit ſe īfirmuꝫ ita ex vicijs gͣuiter impugnat̉ intātū vt to­ corpꝰ incendat̉ ex aduſtione viciorū. qͣꝫdiu tn̄ ibi ꝑſiſtit nequaqꝫ morit̉. ſꝫ neceſſariū eſt ſi mori debeat ampliꝰ ꝓcedat. Quarto ago­niſat. fit victꝰ importunitate tempt nutare incipit deliberare. qͥd velit qͥd fa­ciat. ſic ꝯtra ſenſualitatē luctat̉. hec lucta tio eſt ꝑiculoſiſſima. Quīto hōi rit̉ ꝯſenſuꝫ mali dās manꝰ hoſtibꝰ vinci tur impugnationē vicioꝝ ꝯſentiat in pe­catu. ex ꝯſenſu exaltat ſpum. ſic deꝰ qui eſt vita anīe euolat aīam mortuā derelinqͥt. vn̄ Leuiti. xx. Si qͥs dederit de ſemine ſuo ydolo moloch. qd̓ interp̄tat̉ pctm̄: morte moriat. tanter dicit de ſemīe ſuo.i. de ꝯſenſu. ꝯſenſu­ſemen ſpūs eſt. ſi pc̄to dederit moriet̉. Unde Aug. ſuꝑ Gen̄. Ex ꝯſenſura ſit ꝯſcīa. pecca tum imputat̉ etiā ſi factū non ſequat̉. ſcri­bitur Thob̓. iiij. Caue ne aliqn̄ pcto ꝯſentia