Dn̄ica ſedecima poſt trinit. arte. cū ꝑduxerit pctōres ad multitudinē pec catoꝝ p̄cludit illis viā ſalutꝭ eterne ꝑſuadēdo deſperationē ne euadāt fauces eiꝰ ꝑ ſpeꝫ venie q̄ erigit lapſos ad celeſtes ſedes. M Tercij mortui qͥ iā ſunt in ſepulcro viciorū ꝑ malā ꝯſuetudinē: ⁊ qͥ iā fetēt in ſuis nequicijs cū magna difficultate ſuſcitant̉ a dn̄o ꝑ gr̄aꝫ ſpūſſancti. ⁊ gͦ oꝑtet ꝙ ſctā mr̄ eccl̓ia ⁊ eiꝰ fide les ꝓ talibꝰ orent. ⁊ deꝰ ꝑ ſuā miſericordiā deſuꝑ infundet illis grām magnā ẜm mēſuram vicioꝝ. vt vbi abūdauit delictū: ibi ſuꝑabundet ⁊ gr̄a diuīa. Quarti mortui ſunt q̄ iam de fendūt culpā ⁊ gl̓iant̉ in nequicia ſua. ⁊ a ſtultis iā laudant̉. iuxta illud ps. ix. Laudat̉ pec cator in deſiderijs aīe ſue ⁊ iniquꝰ bn̄dicitur. vnꝰ pctōr laudat aliū. ⁊ fouet illū in pc̄tis ſuis. ⁊ ſic incurrūt eternā dānationē. vt hr̄ in de cretꝭ: ⁊ ſunt ꝟba dn̄i Iſa. v. Ue qͥ dicitꝭ malū bonū ⁊ bonū malū. ponētes tenebras lucē ⁊ lu cē tenebras. Sꝫ ꝙ chriſtꝰ qͣrtū mortuū nō ſu ſcitauit: ſꝫ dixit. ſine mortuos ſepelire mortuos ſuos. ⁊ tu ſequere me. hͦ exponit Gre. li. iiij. ſuꝑ Iob. mortui mortuos ſuos ſepeliūt cum pctōres pctōres laudāt. ⁊ fauēt illis in nequicia ſua ⁊ defendūt illos ꝟbis ⁊ factis. tales raro ſuſcitant̉ a dn̄o vl̓ nunqͣꝫ ſꝫ tn̄ nulli denegā da eſt gr̄a ⁊ miẜicordia qͣꝫdiu viuit ſuꝑ terra. qꝛ magna eſt miẜicordia dei. vt hr̄ in decre. de pn̄ia. ⁊ in li. iiij. ſnīaꝝ. ꝙ pn̄ia ml̓tꝭ modis ſub uenit hūanis lapſibꝰ: etiā in extremo vite cuꝫ lingua tacet. cor tn̄ clamat ſi gr̄a infunditur. ⁊ potens eſt deꝰ infundere verā pn̄iaꝫ cui vult ⁊ qn̄ vult. etiā in fine vite. De eadē dn̄ica. Sermo. CLI. ce defūctus efferebat̉ filiꝰ vnicꝰ mr̄is ſue. ſcribit̉ Lu. vij. N Pro qͦ ſcien duꝫ. mors ſpūalis eſt duplex.ſ. bona et mala Mors ſpūalis mala eſt ſeꝑatio aīe a deo. Nā ẜm Aug. Sicut anīa eſt vita corꝑis. ſic deꝰ ē vita anīe. Un̄ Bern. Uita anīe deꝰ eſt. qͥ ſe ab eo ſeꝑat mortuꝰ eſt. Ad hanc mortē ſit ꝓgreſſus ad ſil̓itudinē mortis corꝑalis. nā hō corporal̓r moriēs multas hꝫ ꝯduiōes. Prīo hō diſtemꝑat̉ ⁊ incipit ꝯqueri de dolore capitis: pedū ⁊ manuū. Spūal̓r. ſic hō pͥus deo ſubiectus ſtetit in iuſticia: nec ſenſit in ſe aliqͥd re tractiuū a deo. ſed poſtqͣꝫ temptat̉ de pcto dolet caput.i. mens hoīs aggrauat̉. nā licꝫ ī ſpū nō eſt aſſignare locū: tn̄ caput anīe mens eſt. Nā ẜm Gre. ſicut capilli capitꝭ nūc ſunt albi nunc nigri. ſic cogitatōes nūc male nūc bonein mēte ocl̓i duo deſignāt: intellectū ⁊ affectū qui pͥuſerāt in deo fixi. nūc erūt aduerſi. iuxta illud Iſa.i. Om̄e caput languidū: ⁊ om̄e comerens. ſic ꝙ hō temptatꝰ vicio pōt dicere illud. iiij. Reg. iiij. Caput meum doleo. īmo oīa mēbra ſpūalia. pedes.i. affectꝰ. manꝰ.i. opera ſunt languida. iuxta illud Iſa. i. Aplāta pedis vſqꝫ ad verticē nō eſt ī eo ſanitas. Se cūdo hō corꝑal̓r moriēs poſt diſtemꝑationē infirmat̉. nā nullus īmediate ex diſtemꝑatōe morit̉: niſi infirmitas inualeſcat. ⁊ hͦ fit cū hō ceſſat ab oī oꝑe bono. ⁊ decidit ſub tēptatiōe. ⁊ cibꝰ anīe. hͦ eſt ꝟbū dei nō ſapit ei. De qͦ Psͣ. cvi. Omnē eſcā abomīata eſt aīa eoꝝ. ⁊ apꝑ pinquerūt vſqꝫ ad portas mortis. ita ꝙ hō p̄t dicere cū psͣ. vi. Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmꝰ ſum. Tercio hō cruciat̉.ſ. nūc a frigore tepiditatꝭ ⁊ accidie. nūc a calore praue ꝯcupiſce tie ſit cruciatꝰ in redargutiōe ꝯſcīe. Nā ſicut ꝟmis corrodit lignū ⁊ tinea pannū. ſic ꝯſcien tia mordet hoīeꝫ: cū a bono oꝑe ceſſat ⁊ malū oꝑa ⁊ intēdit. Dicit em̄ glo. ſuꝑ psͣ. Nll̓a ma ior hoīs penaqꝫ remordēs ꝯſcīa. ſic ꝙ hō per dit loq̄lā ꝯfeſſiōis crimīs ⁊ laudis. de qͦ Eccīxv. Nō eſt ſpecioſa lauſ ī ore pctō. ⁊ psͣ. cxiij. Nō mortui laudabūt te dn̄e. In hͦ cruciatu hō ꝑdit intellectū.ſ. ꝓuide cognitiōis. qꝛ taꝫ p̄terita qͣꝫ pn̄tia qͣꝫ futura ignorat. Un̄ ix. Mortui nihil nouerūt ampliꝰ nec hn̄t vltra mercedē. qꝛ obliuiōi eſt tradita mēoria eo rū. Idcirco hō in temptatiōe vicioꝝ dicere de bet cum psͣ. xij. Illumīa ocl̓os meos ne vnqͣꝫ obdormiā in mortē. nā cū hō ſentit ſe īfirmuꝫ ita ꝙ ex vicijs gͣuiter impugnat̉ intātū vt totū corpꝰ incendat̉ ex aduſtione viciorū. qͣꝫdiu tn̄ ibi ꝑſiſtit nequaqꝫ morit̉. ſꝫ neceſſariū eſt ſi mori debeat ampliꝰ ꝓcedat. Quarto hō agoniſat. ⁊ hͦ fit cū victꝰ importunitate tempt nū nutare incipit ⁊ deliberare. qͥd velit ⁊ qͥd faciat. ⁊ ſic rō ꝯtra ſenſualitatē luctat̉. hec lucta tio eſt ꝑiculoſiſſima. Quīto hōi rit̉ ꝑ ꝯſenſuꝫ mali dās manꝰ hoſtibꝰ cū vinci tur ꝑ impugnationē vicioꝝ ꝙ ꝯſentiat in pecatu. iā ex ꝯſenſu exaltat ſpum. ⁊ ſic deꝰ qui eſt vita anīe euolat ⁊ aīam mortuā derelinqͥt. vn̄ Leuiti. xx. Si qͥs dederit de ſemine ſuo ydolo moloch. qd̓ interp̄tat̉ pctm̄: morte moriat. nō tanter dicit de ſemīe ſuo.i. de ꝯſenſu. qͥ ꝯſenſuſemen ſpūs eſt. ⁊ ſi pc̄to dederit moriet̉. Unde Aug. ſuꝑ Gen̄. Ex ꝯſenſura ſit ꝯſcīa. pecca tum imputat̉ etiā ſi factū non ſequat̉. Iō ſcribitur Thob̓. iiij. Caue ne aliqn̄ pcto ꝯſentia