Sermo C. tur merito malicioſa. qꝛ dicit Bern. Eſt infi­delis fiducia ſolius maledictiōis capax cum peccamꝰ in ſpe venie. talis em̄ fiducia veriꝰ cō temptus iudicat̉. ad Ro. ij. An diuitias boni tatis dei ⁊ patientie ⁊ longanimitatis ꝯtēnis. Ignoras quoniā benignitas dei ad pn̄iam te adducit. ẜm autē duricia tua ⁊ impenitēs cor theſauriſas tibi iram in die ire ⁊ reuelationis iuſti iudicij dei: qͥ reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eiꝰ G Scd̓a fiducia eſt fatua ⁊ p̄ſumptuo ſa. vt cū homo ſperat ſe facturū qd̓ in ſoliꝰ dei poteſtate eſt poſitū. ⁊ cū ſperat ſe facturū qd̓ vi res ſuas excedit. ⁊ qd̓ ꝑ ſe ⁊ ex ſe adimplere nō poterit. ſicut cū quis peccat latius. ⁊ p̄ſumit ſe ſtatuto temꝑe ꝯuerſurū. De qua fiducia dici­tur Eccī. xxix. Repromiſſio nequiſſima mul­tos ꝑdidit. fatuū em̄ eſt ꝯfidere de finali peni tentia. cū ſcribit̉ Eccs. ix. Neſcit homo finem ſuū. ⁊ Augꝰ. Maxima inſania eſt hoīeꝫ erū­noſam vitā ducentē in ſeip̄o mutabili carni et ſpiritu ꝯfidere. in qua ꝯfidentia fatua pauci ſaluant̉. de quo psͣ. xv. Nō ꝯgregabo ꝯuēticu la eoꝝ de ſanguinibꝰ. qd̓ exponens Bern. di. de ſanguībꝰ.i. q̄ in pctīs ꝑdurant nō magnas multitudines taliū ꝯgregabo. nec ingētes acer­uos colliga in regno meo. qꝛ in omī ſcriptura canonica vnū tm̄ inuenies extrema illa peni­tentia ſaluatuꝫ in hora dn̄ice paſſionis. O qͣꝫ fatuū eſt ⁊ p̄ſumptuoſum in extrema neceſſi­tate ſub vniꝰ hore momēto omīa ad mēteꝫ re uocare ⁊ in ꝯfeſſione expͥmere. Iō Augꝰ. in li. de pn̄ia. ⁊ habet̉ in ca. d̓ pe. di. vij. nullꝰ. Nul lus expectet qͦuſqꝫ peccare nō p̄t. nā nō neceſſi tas ſꝫ arbitrij libertas reſpicit̉ a deo gr̄a ſua co operante. iuxta illud Aug. de ſpū ⁊ lr̄a: Iuſti­ficat̉ hō nō ꝑ liberā volūtatē: ſꝫ ꝑ chriſti gr̄aꝫ. nō ꝙ ſine volūtate ⁊ arbitrio nr̄o fiat. ſꝫ nō eſt ex libero arbitrio cauſante ſꝫ tm̄ ꝯſentiente. iō Aug. Liberant̉ hoīes a malo ſola gr̄a ⁊ ꝑdu­cuntur ad bonū. O qͦt ſunt tales p̄ſumptuoſi De qͥbꝰ Eccs. viij. Sūt impij qͥ ita ſecuri ſūt qͣſi iuſtoꝝ facta habeant. de bono fine ſperātes ⁊ malā vitā ducētes. cū tn̄ ſit in dubio. vt ſcri bitur Ioelis. ij. Quis ſcit ſi cōuertat̉ et igno­ſcat deꝰ. Idcirco talis p̄ſumptuoſa fiducia nō eſt habenda. eo ꝙ dicit Grego. Timendū eſt ne dū qͥs expectat miſericordiā inueniat iudi­ciū ⁊ iuſticia. H Tercia fiducia eſt vana ⁊ defectuoſa. vt qͥ in trāſitorijs mūdi ꝯfidunt vt aliqͥ in ſapientia. De quibꝰ Augꝰ. in ſolilo quio. Audiuimus ⁊ vidimꝰ multos ſua ſapi­entia celos aſcendiſſe. ⁊ anīas in abyſſos peri­ſe. ſicut ph̓i qͥ ſciuerūt curſum planetaꝝ. natu ras creaturaꝝ. de qͦꝝ numero fuit Ariſto. de qͦ dicit Aug. ſuꝑ illud psͣ. cxl. Abſorpti ſūt tun cti petre iudices eorū. vbi inquit. Ariſtoteles oīm ph̓oꝝ ph̓s ſedet in inferno vbi eſt ſtridor dentiū ⁊ fletꝰ oculoꝝ. Iō tales ſapiētes mun­di hortat̉ chriſtꝰ Lu. xi. Uide ne lumē quod in te eſt tenebre ſint. nā ml̓totiēs lumē ſapien­tie huiꝰ mundi ꝑducit ad tenebras inferni. vt achito fel. ij. Reg. xvij. Iō hortat̉ etiā nos do­minꝰ Hiere. ix. Hec dicit dn̄s. Nō glorietur ſapiens in ſapīa ſua. Rōem dicit apl̓s. 1. Co­rinth̓. iij. Sapīa huiꝰ md̓i ſtulticia eſt apud deū. g vana eſt fiducia ip̄iꝰ ꝯfidentis in ſua ſa piētia. Itē aliqͥ ꝯfidūt in ſua potētia ⁊ oppri­mūt pauꝑes: dicētes illud Sap̄. ij. Oppͥma mꝰ pauꝑeꝫ iuſtū ⁊ nō ꝑcamꝰ vidue ⁊cͣ. ſeqͥtur. ſit. fortitudo nr̄a lex iniuſticie. Circūueniamꝰ iuſtū: qm̄ inutil̓ eſt nob̓ ⁊ ꝯtrariꝰ eſt oꝑbꝰ no­ſtris. Talis fuit pilatꝰ Ioh̓. xix. dicēs. neſcis qꝛ ptātem habeo crucifigere te: ⁊ ptāteꝫ habeo dimittere te. de talibꝰ Amos. vi. Ue vob̓ qui opulenti eſtis in ſyon. ⁊ ꝯfiditꝭ in mōte ſama­rie.i. in alta potētia. cū ſcribit̉ Eccī. x. Omnis potentatꝰ breuis vita. vt ptꝫ de Alexandro. qͥ paradiſum intrare voluit. ⁊ qͥd factū eſt. datꝰ eſt ei lapis qͥ anteqͣꝫ fuit coopertus terra pon­derabat vltra omne pondus auri ⁊ argēti. co­opertus vero terra fuit leuior plum. ⁊ ſic eſt potentia terrenorū. Iſa. xxxv. Confidis ſuper baculū arundineū ꝯfractum. Itē aliqui con­fidūt in diuitiarū copia: cōtra quos ſcribitur Prouerb̓. xi. Qui cōfidit in diuitijs ſuis cor ruet. fatuus mercator eſt qͥ ꝯfidit in mercimo nijs in via ꝯſtitutis dum nō ſunt ī domo. de quibꝰ Baruth. iij. Ubi ſunt qͥ argentum the ſauriſant ⁊ aurū in quo ꝯfidunt hoīes. ⁊ non eſt finis acquiſitiōis eoruꝫ. ⁊ ſubdit. extermi­nati ſunt ⁊ ad inferos deſcenderūt. ſcꝫ nudi et inopes. ⁊ alij loco eoꝝ exurrexerūt. Iob. xxvij Diues dum dormierit nihil ſecū afferet. Id­circo talis fiducia merito eſt vana ⁊ defectuo­ſa. qꝛ ſcribitur Ecc. i. Uidi cūcta q̄ fiunt ſub ſole. ⁊ ecce vniuerſa vanitas ⁊ afflictio ſpiritꝰ. ⁊ ſi vniuerſa quid tunc ꝯſequimur. ſubdit ibi dem ca. ij. Quid prodeſt homini de vniuerſo labore ſuo ⁊ afflictione ſpiritꝰ quā ſub ſole cru ciatus eſt. Rn̄det. Cuncti dies eius laboribꝰ ⁊ erūnis pleni ſunt. na om̄es diuitie: potentie ⁊ ſapientie huius mundi tele aranearū com­parant̉. De quibꝰ Iſa. lix. Non eſt qͥ inuocet iuſticiā. neqꝫ eſt qͥ iudicet vere ſed ꝯfidunt in nihilo ⁊ telas aranee texuerunt. ⁊ tele eoꝝ non erunt in veſtimentū. nec oꝑient̉ oꝑibus ſuis.