Sermo C metūt neqꝫ ꝯgregāt in horrea: ſꝫ pr̄ vr̄ celeſtis paſcit illa. nōne vos magꝭ pluris eſtꝭ ill̓. Iſta fiducia tollit diffidentia ſuꝑflue ꝓuiſionis ſollicitudinis. d̓r psͣ. cxliiij. Aꝑis tu ma­ tuā ⁊c̄. psͣ. cxxxv. Qui dat eſcaꝫ carui. Ip̄e em̄ eſt de i. Re. ij. Dn̄s pauꝑem facit et ditat. ꝓuer. xi. Qui ꝯfidit in diuitijs ſuis corruet.ſ. in defectū pauꝑtatis ex dīna ꝑmiſſi on. ẜm Amb̓. Dedecꝰ eſt homini curare de­cibꝰ militat d̓i regno. Rabanꝰ. Nimia ſol licitudo cupiditatꝭ facit vt careamus neceſſa rijs. L Scd̓o debemꝰ ꝯfidere in dn̄o fi­ducia venie de pctōꝝ remiſſiōe. de ſubdit in textu. Confide fili remittunt̉ tibi peccata tua. Iſtā fiduciā debemꝰ reciꝑe ex tribꝰ. Primo ex dn̄i incarnatiōe. qꝛ dicit Augu. de ꝟbis dn̄i. Qui fecit hoīem factꝰ eſt ne ꝑiret qd̓ fecit. ꝓpter pctōres incarnatꝰ eſt. de.i. Thim̄. i. Chriſtꝰ venit in hūc mūdū pctōres ſaluos facere. Mat. ix. veni vocare iuſtos ſed pctōres. Et dꝫ nobis eſſe magna ca fiducie venie. qꝛ ẜm Aug. Si hoīes ꝑire voluiſſet de­celis ad terrā deſcēdiſſe Lu. ix. Filiꝰ hoī­ venit aīas ꝑdere ſꝫ ſaluare. Scd̓o iſtaꝫ fi­ducia venie debemꝰ reciꝑe ex innata miſerati­on. de Grego. Deꝰ cuiꝰ ꝓpriuꝫ eſt miſereri ſemꝑ ꝑcere. de dicit Mat. ix. Miſericor­diā volo ſacrificiū. ẜm Aug. pronior eſt ad miſerandū ad dadūqꝫ nos ad recipiē . Tercio fiduciā venie debemꝰ reciꝑe ex pa­tienti expectatiōe. de q Iſa. xxx. Propterea ex pectat dn̄s vt miſereat̉ vr̄i. hortat̉ nos apo­ſtolꝰ Heb̓. iiij. Adeamꝰ fiducia ad thronū gr̄e eiꝰ. Hāc fiduciā hn̄t deſperātes vt cha­yn Gen̄. iiij. Maior eſt iniqͥtas mea qͣꝫ vt ve niā merear. de Bern. Mentiris chayn. ma ior eſt dei miſericordia qꝫ queuis nr̄a miſeria. tales ſunt maledicti Eccī. ij. Ue diſſolutꝭ corde credūt deo. ꝓtegentur ab eo. di. Aug. ſuꝑ Ioh̓. Solū deſperatiōis cri men mederi pōt. Amb̓. Non pōt agere pn̄iam ſperat indulgentiā. Quapropter hortat̉ nos Bern. di. Corrige teip̄m ſpera ī­dulgentiā. nulla eſt culpa hꝫ veniaꝫ. M Tercio debemꝰ hr̄e in deo fiducia de ptationū ereptiōe. de psͣ. xc. In me ſperauit liberabo ⁊c̄. Et iteꝝ ibidē. Clamauit ad me ego exaudiā: ip̄o ⁊c̄. Hanc fiduciaꝫ de­bemꝰ caꝑe ex tribꝰ. Prīo ex hoſtiū depreſſiōe. Ioh̓. xvi. Cōfidite qm̄ ego vici mūdū. ſo mundū vicit: ſꝫ etia diabolū Ioh̓. xij. Nūc pͥnceps huiꝰ mūdi eijciet̉ foras. ita dic Hīe ro. Debilis ē hoſtis: p̄t vincere niſi volētē. Scd̓o ex adiutorij diuini ꝓmiſſiōe. de He bre. xiij. Ip̄e dixit. te deſerā neqꝫ derelinqua celū terra traſibūt: ꝟba eius trāſibūt. Lu. xxi. ꝯfidēter psͣ. cxvij. dicamꝰ. dn̄s mihi adiutor. non timebꝰ qͥd faciat mihi. Tercio illā fiduciā debemꝰ reciꝑe ex diuine bo­nitatis diſpoſitiōe. Nam tāta ē dei bonitas mēſurat pondus tribulatiōis ẜm vires vniuſ cuiuſqꝫ hoīs. de i. Coꝝ. xv. Fidel̓ deꝰ qui patiet̉ vos temptari ſupra id qd̓ poteſtis. ſꝫ fa ciet etiā temptatiōe ꝓuentū vt poſſitis ſu­ſtinere. N Quarto debemꝰ ꝯfidere ī do­mino in fiducia gl̓ie de oīm bonoꝝ remunera tionē. de Heb̓. x. Nolite amittere ꝯfidentiā veſtrā magnā hꝫ remunerationē. de Sa­pi. iij. Qui ꝯfidūt in illo intelligēt veritatem. ſcꝫ illā. de Ioh̓. xiiij. Ego ſum via ꝟitas vi ta. via in exilio. ꝟitas in ꝓmiſſo. vita in pͥmio Hanc fiduciā gl̓ie debemꝰ reciꝑe ex tribꝰ. Pri mo ex ꝯuentiōe. ꝯuenit nos denario di­urno ⁊c̄. Mat. xx. Cōuentione facta ex dena­rio diurno ⁊c̄. Quia d̓r Sap̄. iij. Bonorū la­borū gl̓ioſus eſt fructꝰ. Scd̓o ex ꝓphetica ꝓ­miſſiōe. de psͣ. lxxxiij. Gratiā gl̓iam dabit dn̄s. Iſa. lxiiij. Oculus vidit ⁊c̄. expectā tibꝰ. Tercio fiduciā glorie debemus reciꝑe ex chriſti paſſiōe. de Heb̓. x. Habemꝰ fiduciā in introitu ſctōꝝ in ſanguīe chriſti. Dicit nan qꝫ Grego. Premiū ꝟtutis erit ip̄e dedit vtu tem. Idcirco in noſtrꝭ meritis ſꝫ in meritꝭ paſſiōis ieſu chriſti debemꝰ ꝯfidere vt poſſimꝰ ſaluari. De Bern. ſuꝑ Cāti. Dn̄e ſcio me ne quāqꝫ poſſe peruenire ad te niſi adiutus a te. Nota vt noſtra ꝯfidētia in deū habi­ta fruſtret̉. ad reqͥrunt̉ ſeptē. Prīo requi­ritur vt habeamꝰ puritatē ꝯſcīe. citatur ad iudiciū vadit fiducia ſi ſentit ſe iniuſtū: ſed ſi iuſtum ſe ſentit vadit ſecurus. i. Ioh̓. iij. Si cor noſtrū rep̄henderit nos fiduciam habemꝰ ad deū. de Sene. Nihil ita timidū facit animū ſicut rep̄henſibilis ꝯſcīa. ſꝫ ꝯſcien tia pura cauſat ſecuritate. Sap̄. xvij. Cuꝫ ſit em̄ timida nequicia data eſt in omniū ꝯdem nationē. Scd̓o aſperitatē penitētie. ſi em̄ labo­rantes ocioſe ſtetiſſent in vineā miſſi: ſecu re poſtularent preciū. Matth̓. xx. Uoca ope­rarios ⁊c̄. oꝑātibꝰ datur premiū. ij. Theſ. iij. Siqͥs vult operari nec manducet. ps. cxxvij. Labores ma. tu. ⁊c̄. Mgr̄ in. iij. di. xx. vi. ca. i. di. Spes eſt certa expectatio future be atitudinis ꝓueniēs ex dei gr̄a meritꝭ p̄cedēti bus. ſine meritꝭ ſꝑare eſt ſpes ſꝫ preſum ptio. Psͣ. xxxvi. Spera in dn̄o fac boni.