Sermo IX. diuinitatꝭ ſequit̉ clara viſio oculoꝝ ſpūaliuꝫ. ij. Choꝝ. iiij. Qm̄ deꝰ qͥ dixit de tenebris luceꝫ ſplēdeſcere illuxit in cordibꝰ nr̄is ad illumina tionē ſciētie claritatis ī facie ieſu xp̄i. Quia di cit Aug. ix. ꝯfeẜ. Deꝰ intrat in mentē om̄i dul cedine dulcior. om̄i claritate clarior. de pe. dii. c. reſuſcitatꝰ. dicit Augꝰ. Cuꝫ em̄ deꝰ ſit vita anime ita non niſi deo p̄ſente aīa viuere valet. Habet itaqꝫ aīa deū ſibi p̄ſentē ꝑ gr̄aꝫ. q̄ viuēs peccatū ſuū ꝯfitet̉. eāqꝫ vita que deꝰ eſt inhabitat quā inhabitando viuere facit. Si aūt illā inhabitat. ergo templū ſpūſſancti eſt facta. ergo illuminata eſt. ergo a tenebris peccatoꝝ ex piata ē. ergo templū diaboli eſſe deſit q̄ ad lucem venit. reſpectus cuiꝰ tenebras fugat. Ecce aꝑte dicit ibi canon ꝙ lux diuina fugat tenebras anime. Sic fatet̉ Aug. ſe illuminatū in li. ꝯfeſſionū dicēſ. Irradiaſti. choruſcaſti ⁊ fu gaſti cecitatē mea.ſ. ꝑ gratiā tua. Sꝫ diceres. qūo debeo cognoſcere vtꝝ illuminatuſſum in aīa vel nō. Reſpōdet Hugo. Lux gratie cōſiſtit in duobꝰ.ſ. in cognitōe veritatis: ⁊ amore bonitatis. Nā cognoſcere veꝝ ⁊ amare bonuꝫ eſt habere lumē ſpūaliū oculoꝝ. qd̓ lumen petit psͣ. Illumina oculos meos ne vnqͣꝫ obdor mia ī morte. psͣ. xij. Nā illa duo p̄ſtant̉ homi ni ꝑ aduentū ſpūalis gr̄e. Un̄ Rich̓. de ꝯtem platōe. li. iij. c. vlti. Sine gratia nō ſufficimus ad cognitōeꝫ veritatꝭ nec ad dilectōeꝫ virtutꝭ ⁊ bonitatꝭ. psͣ. xxxiij. Accedite ad eū ⁊ illumīa mini.ſ. ꝑ p̄ſentia gre. M Secundū ſignū eſt volūtatis diuīe expletio. ⁊ tangit̉ ibi. claudi ambulāt. Un̄ pedes aīe ſunt affectus. Aug. Sicut corpꝰ gradit̉ pedibꝰ: ſic aīa affectibꝰ. Iſti pedes ex ſe ſine gra ſunt tardi. īmo claudi ad gradiēdū ī via diuīe voluntatꝭ. De quo ad Ro. ix. Nō volētis neqꝫ currentis ſed miſerentis eſt dei. qꝛ dicit Chriẜ. Sicut terra nō fructificat ſine pluuia: ſic nec volūtas hominis ſine gratia. ad Ro. vij. Nō em̄ qd̓ volo bonū hͦ ago: ſꝫ qd̓ odio malū illud facio. ſed adueniēte gratia diuīa opꝰ bonū ꝑficit̉. Iſid̓. Gr̄a dei eſt donū dei ꝑ qd̓ ſit expletio diuine voluntatis. Aug. de ſpiritu ⁊ lr̄a. Gr̄a dat̉ vt lex impleat̉. cōſtat em̄ hoīem aliqn̄ eſſe tardū a laudabili exercitio virtutū. ita ꝙ dic̄ Bern̄. ꝙ euenit aliqn̄ languor animi vt legere non libet: orare nō delectat: meditatōes ſolite nō ſequunt̉. etiam vt tedeat aliqn̄ videre alios diligentiā exhibere. hͦ totū ꝓuenit ex carentia gr̄e. in cuiꝰ aduetu oīa illa impedimēta remouent̉ De qͦ Bern̄. ſuꝑ Canti. Mox vt verbū intuvenit exꝑgefacit dormitantē aīam. vt implea tur illud yſa. xxxv. Tūc ſaliet ſicut ceruꝰ clau dus. Quia dicit Amb̓. Neſcit tarda molimi na ſpūſſancti gr̄a. De q̄ Greg. ī moral̓. Mēs nr̄a nullo modo ad ſuꝑna rapit̉ niſi a terreniſ ſeparet̉ ⁊ gr̄a dei ꝑueniat̉. Terciū ſignū aduen tus gr̄e in mente eſt defectuū culpabiliū om̄imoda depuratio. ⁊ notat̉ in leproſoꝝ mūdation. cū dicit̉. leproſi mūdant̉.i. viuētes inordi nata cōcupiſcētia carnis ꝯtra rationē ad quā hō ex carnis corruptōe inclinatꝰ eſt. De qua Gen. viij. Senſus enim ⁊ cogitatio humani cordis ī malū prona ſunt ab adoleſcētia ſua. Hāc malā cōcupiſcētiā depͥmit gr̄a dei. N De qua Bern̄. Intꝰ in me cognoui eiꝰ p̄ſenti am ex fuga vicioꝝ carnaliū q̄ opp̄ſſerunt affectū. Et illa carnalis infectio comꝑat̉ lepre rōe macule ⁊ īmundicie. qꝛ maculat corpꝰ ⁊ aīam i. Choꝝ. vi. Omne em̄ peccatū qd̓cūqꝫ fecerit hō extra corpꝰ eſt. qͥ aūt fornicat̉ in corpꝰ ſuuꝫ peccat. De qͦ Innoc̄. de vilitate hūane ꝯditōiſ Nō ſolū fedat aīaꝫ ſꝫ etiā ꝑſona. psͣ. lij. Abominabiles facti ſunt ī iniqͥtatibꝰ ſuis. ita ꝙ de tali īmundicia dicit Sene. Si ſcirē deos ignoſcituros ⁊ hoīes ignoratos adhuc peccare dedignarer ꝓpter eiꝰ abominatōeꝫ. ſꝫ adueniē te gra mens de talibꝰ ꝯtagijs depurabit̉. Un̄ Bern̄. ſuꝑ Canti. Gratia dei eſt ignis ardenomnē rubiginē peccatoꝝ ꝯſumēs. Et figurat̉ Matth̓. viij. Deſcendēs ieſus de mōte lepro ſum mūdauit.i. immundū peccatorē carnalē. q̄ mūdatio a nobis nō eſt ſꝫ a deo ⁊ eiꝰ gratia. Sap. viij. Nō poſſum eſſe cōtinēs niſi deꝰ det Aug. Tu iubes ꝯtinentiā da qd̓ iubes ⁊ iube quid vis. qꝛ eſt dei donū. De qͦ Aug. de natura innocētie. Sicut ſunt duo officia medicine. videlicet vt ſanet̉ infirmitas ⁊ cuſtodiatur ſanitas. ſic duo ſunt officia gratie.ſ. ꝙ aufert carnis cupiditatē. ⁊ facit ꝑſeuerātie virtutem Ideo Greg̓. Guſtato ſpiritu deſipit omīs ca ro. Bern̄. Cū in timore dn̄i inflāmaris ⁊ ī affectu mutaris deū eſſe p̄ſentē ꝑ grām ne dubites. Quartū ſignū p̄ſentie diuīe gr̄e cognoſcit̉ ꝑ verbi dei diligentē auditionē. Luc̄. viij. Be ati qͥ audiūt verbum dei ⁊ cuſtodiūt illud. Et notat̉ ibi. ſurdi audiunt. Un̄ verbū dei audit̉ dupliciter. Uno modo aure exteriori. Iohā. viij. Qui ex deo eſt verbū dei audit. Petrꝰ rauenēt. Primordiū ſanctitatꝭ eſt verbū verita tis. Alio modo aure interiori. psͣ. lxxxiiij. Au diam quid loquat̉ in me deꝰ.ſ. aure mentis et ſpiritus. Aperi aures meas quibꝰ voces tuas audiā. Et Greg. ſuꝑ Ezech̓. omel̓. i. Deꝰ non ſolū reqͥrit aures corꝑis ſꝫ mētis. De quibꝰ et