Sermo IX. diuinitatꝭ ſequit̉ clara viſio oculoꝝ ſpūaliuꝫ. ij. Choꝝ. iiij. Qm̄ deꝰ dixit de tenebris luceꝫ ſplēdeſcere illuxit in cordibꝰ nr̄is ad illumina tionē ſciētie claritatis ī facie ieſu xp̄i. Quia di cit Aug. ix. ꝯfeẜ. Deꝰ intrat in mentē om̄i dul cedine dulcior. om̄i claritate clarior. de pe. di­i. c. reſuſcitatꝰ. dicit Augꝰ. Cuꝫ em̄ deꝰ ſit vita anime ita non niſi deo p̄ſente aīa viuere valet. Habet itaqꝫ aīa deū ſibi p̄ſentē gr̄aꝫ. viuēs peccatū ſuū ꝯfitet̉. eāqꝫ vita que deꝰ eſt inhabi­tat quā inhabitando viuere facit. Si aūt illā inhabitat. ergo templū ſpūſſancti eſt facta. er­go illuminata eſt. ergo a tenebris peccatoꝝ ex piata ē. ergo templū diaboli eſſe deſit ad lu­cem venit. reſpectus cuiꝰ tenebras fugat. Ecce aꝑte dicit ibi canon lux diuina fugat tene­bras anime. Sic fatet̉ Aug. ſe illuminatū in li. ꝯfeſſionū dicēſ. Irradiaſti. choruſcaſti fu gaſti cecitatē mea.ſ. gratiā tua. Sꝫ diceres. qūo debeo cognoſcere vtꝝ illuminatuſſum in aīa vel. Reſpōdet Hugo. Lux gratie cōſi­ſtit in duobꝰ.ſ. in cognitōe veritatis: amore bonitatis. cognoſcere veꝝ amare bonuꝫ eſt habere lumē ſpūaliū oculoꝝ. qd̓ lumen pe­tit psͣ. Illumina oculos meos ne vnqͣꝫ obdor mia ī morte. psͣ. xij. illa duo p̄ſtant̉ homi ni aduentū ſpūalis gr̄e. Un̄ Rich̓. de ꝯtem platōe. li. iij. c. vlti. Sine gratia ſufficimus ad cognitōeꝫ veritatꝭ nec ad dilectōeꝫ virtutꝭ bonitatꝭ. psͣ. xxxiij. Accedite ad illumīa mini.ſ. p̄ſentia gre. M Secundū ſi­gnū eſt volūtatis diuīe expletio. tangit̉ ibi. claudi ambulāt. Un̄ pedes aīe ſunt affectus. Aug. Sicut corpꝰ gradit̉ pedibꝰ: ſic aīa affe­ctibꝰ. Iſti pedes ex ſe ſine gra ſunt tardi. īmo claudi ad gradiēdū ī via diuīe voluntatꝭ. De quo ad Ro. ix. volētis neqꝫ currentis ſed miſerentis eſt dei. qꝛ dicit Chriẜ. Sicut terra fructificat ſine pluuia: ſic nec volūtas ho­minis ſine gratia. ad Ro. vij. em̄ qd̓ vo­lo bonū ago: ſꝫ qd̓ odio malū illud facio. ſed adueniēte gratia diuīa opꝰ bonū ꝑficit̉. Iſid̓. Gr̄a dei eſt donū dei qd̓ ſit expletio diuine voluntatis. Aug. de ſpiritu lr̄a. Gr̄a dat̉ vt lex impleat̉. cōſtat em̄ hoīem aliqn̄ eſſe tardū a laudabili exercitio virtutū. ita dic̄ Bern̄. euenit aliqn̄ languor animi vt legere non li­bet: orare delectat: meditatōes ſolite ſe­quunt̉. etiam vt tedeat aliqn̄ videre alios dili­gentiā exhibere. totū ꝓuenit ex carentia gr̄e. in cuiꝰ aduetu oīa illa impedimēta remouent̉ De Bern̄. ſuꝑ Canti. Mox vt verbū intu­venit exꝑgefacit dormitantē aīam. vt implea tur illud yſa. xxxv. Tūc ſaliet ſicut ceruꝰ clau dus. Quia dicit Amb̓. Neſcit tarda molimi na ſpūſſancti gr̄a. De Greg. ī moral̓. Mēs nr̄a nullo modo ad ſuꝑna rapit̉ niſi a terreniſ ſeparet̉ gr̄a dei ꝑueniat̉. Terciū ſignū aduen tus gr̄e in mente eſt defectuū culpabiliū om̄i­moda depuratio. notat̉ in leproſoꝝ mūdati­on. dicit̉. leproſi mūdant̉.i. viuētes inordi nata cōcupiſcētia carnis ꝯtra rationē ad quā ex carnis corruptōe inclinatꝰ eſt. De qua Gen. viij. Senſus enim cogitatio humani cordis ī malū prona ſunt ab adoleſcētia ſua. Hāc malā cōcupiſcētiā depͥmit gr̄a dei. N De qua Bern̄. Intꝰ in me cognoui eiꝰ p̄ſenti am ex fuga vicioꝝ carnaliū opp̄ſſerunt affe­ctū. Et illa carnalis infectio comꝑat̉ lepre rōe macule īmundicie. qꝛ maculat corpꝰ aīam i. Choꝝ. vi. Omne em̄ peccatū qd̓cūqꝫ fecerit extra corpꝰ eſt. aūt fornicat̉ in corpꝰ ſuuꝫ peccat. De Innoc̄. de vilitate hūane ꝯditōiſ ſolū fedat aīaꝫ ſꝫ etiā ꝑſona. psͣ. lij. Abo­minabiles facti ſunt ī iniqͥtatibꝰ ſuis. ita de tali īmundicia dicit Sene. Si ſcirē deos ig­noſcituros hoīes ignoratos adhuc peccare dedignarer ꝓpter eiꝰ abominatōeꝫ. ſꝫ adueniē te gra mens de talibꝰ ꝯtagijs depurabit̉. Un̄ Bern̄. ſuꝑ Canti. Gratia dei eſt ignis arden­omnē rubiginē peccatoꝝ ꝯſumēs. Et figurat̉ Matth̓. viij. Deſcendēs ieſus de mōte lepro ſum mūdauit.i. immundū peccatorē carnalē. mūdatio a nobis eſt ſꝫ a deo eiꝰ gratia. Sap. viij. poſſum eſſe cōtinēs niſi deꝰ det Aug. Tu iubes ꝯtinentiā da qd̓ iubes iube quid vis. qꝛ eſt dei donū. De Aug. de natu­ra innocētie. Sicut ſunt duo officia medici­ne. videlicet vt ſanet̉ infirmitas cuſtodiatur ſanitas. ſic duo ſunt officia gratie.ſ. aufert carnis cupiditatē. facit ꝑſeuerātie virtutem Ideo Greg̓. Guſtato ſpiritu deſipit omīs ca ro. Bern̄. in timore dn̄i inflāmaris ī af­fectu mutaris deū eſſe p̄ſentē grām ne dubi­tes. Quartū ſignū p̄ſentie diuīe gr̄e cognoſcit̉ verbi dei diligentē auditionē. Luc̄. viij. Be ati audiūt verbum dei cuſtodiūt illud. Et notat̉ ibi. ſurdi audiunt. Un̄ verbū dei audit̉ dupliciter. Uno modo aure exteriori. Iohā. viij. Qui ex deo eſt verbū dei audit. Petrꝰ ra­uenēt. Primordiū ſanctitatꝭ eſt verbū verita tis. Alio modo aure interiori. psͣ. lxxxiiij. Au diam quid loquat̉ in me deꝰ.ſ. aure mentis et ſpiritus. Aperi aures meas quibꝰ voces tuas audiā. Et Greg. ſuꝑ Ezech̓. omel̓. i. Deꝰ non ſolū reqͥrit aures corꝑis ſꝫ mētis. De quibꝰ et