Sermo XLVI xp̄i ignoſcebat̉. dn̄s dixit Ezech̓. xviij. Nolo mortē pctōris ſꝫ vt magꝭ ꝯuertat̉ vi uat. M Propter qd̓ deſcēdit de mōte vidēs nr̄aꝫ miſeriā. Exo. iij. Uidi afflictōem ppl̓i mei ē in egipto.i. ī tenebris pctōꝝ. ſci­ens dolorē eiꝰ deſcēdi vt liberem eos. ab hac lepra pctī potuimꝰ liberari ꝯueniēti qꝫ deſcēſuꝫ incarnatōis chriſti. De Aug. de verb̓ dn̄i. lib̓aret̉ niſi deꝰ fieret ho­De tali deſcenſu dicit ps. lxxi. Deſcēdet ſicut pluuia ī vellꝰ.i. leniter imꝑceptibil̓r in vte­ virginis ſine leſiōe. ſicut vellꝰ non dit̉ dicit glo. ſꝫ manet integra. ſic et in virgīe on̄dicta māſit oīmoda integritas: qꝛ manſit irgo an̄ partū: ī ꝑtu poſt ꝑtū. Et ſb̓dit pͥſ. Sicut ſtillicidia ſtillatia ſuꝑ terrā.ſ. ad nos auādū ab immūdicia nr̄a. Hic deſcēſus figu at̄ Iſa. xxxviij. rex Ezechias īfirmabat̉ ns volēs ſanare vt p̄dixit Iſaiā ꝓphe ī fecit ī ſignū ſanatōis reu̓ſus eſt ſol deceꝫ neis gͣdꝰ qͦs deſcēderat. Spūal̓r. Eze biā intelligit̉ adā filij eiꝰ et totū genꝰ hūa ī qd̓ erat infirmū. Iſa.i. caput lāguidū me cor merēs. a plāta pedis vſqꝫ ad verti­ eſt in eo ſanitas. Et recte ſignificatur zechiā interp̄tat̉ adiutꝰ. qꝛ vnuſqͥſqꝫ no­ vere poterit dicere illud psͣ. xciij. Niſi qꝛ nis adiuuit me paulominꝰ habitaſſet ī īfer­o anīa mea. Ideo clamat Hieremias. xvij. Sana me dn̄e ſanabor: ſaluū fac me et ſal­us ero. Et pͣs. vi. Miſerere mei dn̄e qm̄ in rius ſum: ſana me dn̄e qm̄ cōturbata ſunt īa oſſa mea. N Sꝫ ī ſignū miſeratōis ei ſanatōis nr̄e ſol.i. xp̄s filiꝰ dei. de Ma achie. iiij. Oriet̉ vobis timētibꝰ nomē meū ol iuſticie. Hic deſcēdit decē gradibꝰ. Primꝰ gͣdus eſt deſcēdit a patria ī exiliū huiꝰ mū­li. De Ioh̓. xvi. Exiui a pr̄e veni ī mūdū Et ꝓpter nr̄aꝫ ſalute vt canit̉ in ſimbolo. deſcē lit cel̓. vt impleret̉ illud Iſa. xliij. Propter os emiſi ī babilonē. Glo. filiū.ſ. in mūdum fuſum pcto. Ecce qͣnta charitas. De qua.i. Ioh̓. iiij. In hoc apparuit charitas dei ī nob̓ filiū ſuū vnigenitū miſit deꝰ in mūdū vt iuamꝰ. De etiā charitate dicit Bern̄. ineſtimabil̓ dilectio charitatꝭ vt in carce­s horrorē deſcēdit altitudo diuinitatꝭ. Se īdus gͣdus qꝛ deſcēdit de dominio in ſerui­ū. ad Phil̓. ij. Exinaniuit ſemetip̄m formā rui accipiēs.ſ. ad mīſtrādū. Mat. xx. enit filiꝰ hoīs mīſtrari ſed mīſtrare. Et hoc eruitiū exhibuit nobis. xxxiij. annis: ꝯquerēſ lud Iſa. xliij. Seruire me feciſti in pctīs tu is. Idcirco viceuerſa debemꝰ ſibi ſeruire. quia ſcribit̉ Iſa. lx. Gens regnū quod ẜuierit tibi ꝑibit gētes ſolitudine vaſtabunt̉. Ter­cius gradus eſt deſcēdit de diuitijs in pau­ꝑtatē. ij. Chor̄. viij. Scitis gr̄am dn̄i nr̄i ie­ſu chriſti qm̄ ꝓpter vos egenꝰ factus eſt cum eſſet diues vt illiꝰ inopia vos diuites eſſetis Nam ita pauꝑ fuit haberet vbi caput ſuū reclinaret. Mat. viij. Uulpes foueas ha bent volucres celi nidos filiꝰ autē hoīs non habꝫ vbi caput ſuū reclinet. Bern̄. In initio pauꝑ. in medio pauꝑ. ī termino pauꝑ. In in itio qꝛ ponit̉ ī ſtabulo. In medio qꝛ caret ꝓ­pria domo. In fine qꝛ ſepultꝰ ī tumulo alio nob̓ in exemplū vt ſuſtineremꝰ pauꝑtatē pa tiēter. Mat. v. Beati pauꝑes ſpū qm̄ ip̄oꝝ ē reg. ce. Aug. Pauꝑtate emit̉ regnū celorum Bern̄. Pauꝑ natꝰ fuit. pauꝑ vixit. pau­ obijt. Quartꝰ gͣdꝰ deſcēdit depotētia ī in­firmitatē. ip̄e eſt dixit Mat. vl. Data eſt mihi oīs ptās in celo et ī terra. Ille enī adeo infirmabat̉ in baiulatiōe crucis vt angaria­rent ſimonē cyreneū vt iuuaret portare cru cem ſuā. Et hanc infirmitatē ſuſcepit ꝓpter nos. Iſa. liij. Uere lāguores nr̄os īpetulit: dolores nr̄os ip̄e portauit. Idcirco ſi qn̄ do­lores paſſus fueris ī capite cogita quō ip̄e ſu ſtinuit nob̓ ꝯͣdictōes et dolores intolerabi­les etiā in oībꝰ mēbris. De ad Heb̓. xij. Re cogitate qui talē ſuſtinuit adu̓ſus ſemet­ip̄m ꝯͣdictōeꝫ vt ne fatigemī animis vr̄is de ficientes. Et de doloribꝰ Iſa. liij. Uulneratꝰ eſt ꝓpter iniquitates nr̄as: attritꝰ ē ꝓpter ſce lera noſtra. Bern̄. Bonꝰ miles ſua ſentit regis intuet̉ vulnera. nihil eſt qd̓ pate­ris ſi reſpicis qͥd te biberit rex tuꝰ ī patibl̓o crucꝭ. O Quīto deſcēdit de gl̓ia in igno miniā. De qua gl̓ia Ioh̓.i. Uidimꝰ gl̓iaꝫ eiꝰ qͣſi vnigeniti a pr̄e. ita angeli ceſſāt euꝫ gl̓ificare dicētes illud Iſa. vi. Sctūſſanctus ſctūs dn̄s deꝰ exercituū. plena ē oīs terra glo ria eiꝰ. Ecce ille deſcēdit ī ignominiā que illa ta eſt ei a iudeis ꝟbis factis irridēdo: et faciē eiꝰ velādo. colaphizādo: dicēdo. ꝓphe­tiza nobis chriſte qͥs eſt te ꝑcuſſit. coronaꝫ in capite eiꝰ ponēdo de ſpinis et genuflecten do dicētes. Aue rex iudeoꝝ viliter tractā do. Qd̓ Iſaias vidit in ſpū dicēs. liij. Uidi­muſeū erat aſpectꝰ. deſiderauimꝰ deſpe ctū et nouiſſimū viroꝝ. et nos putauimꝰ eum qͣſi leproſum. eſt ſpēs ei neqꝫ decor: nob̓ in documentū. vt ſideridemur et honeſtamur innocēter offeramꝰ ſibi ī ignominiā ſuam. qꝛ