Dn̄ica ſcd̓a poſt feſtū epipha. dicit apl̓s Heb̓. xiij. Ieſus vt ſctīficarꝫ ppl̓m per ſuū ſanguinē extra portā paſſus ē. Exeamꝰ gͦ fide ⁊ charitate ad eū imitādū extra caſtra delicias.ſ. ⁊ voluptates īproperiū crucꝭ.ſ. portātes.i. patiētes vt ip̄e. qꝛ ſcribit̉ Luce. vi. Nō ē diſcipulus ſuꝑ mgr̄m. perfectꝰ aūt oīs erit ſi ſit ſic mgr̄ eiꝰ. Et Ioh̓. xv. Nō ē ẜuꝰ ma ior dn̄o ſuo. ſi me ꝑſecuti ſunt ⁊ vos ꝑſeq̄nt̉. Dicit enī Sen̄. in li. de moribꝰ. Nondū felix es ſi te turba nō irridꝫ. Quātū enī maiorē de honeſtatōeꝫ ꝓpter eū recipimus intm̄ maio rē gl̓iaꝫ ī cel̓ ab eo hēbimꝰ. qꝛ ip̄e dixit Mat. v. Beati eſtꝭ cū maledixerint vob̓. et perſecuti vos fuerint. ⁊ dixerint om̄e malū adu̓ſum vos mētiētes ꝓpter me: gaudete ⁊ exultate qͦ niā merces vra copioſa eī cel̓. Sexto deſcendit de ſapiētia in ſtulticiā. Ip̄e enī ē in qͦ om̄s theſauri ſapiētie ⁊ ſciētie ſunt abſcōditi. Col̓. ij. Ip̄e ē.n. ſapiētia dei pr̄is. Sꝫ heu vt ſtultꝰ reputatꝰ ē. nūc in veſte alba ab herode. nūc ī veſte regia ⁊ purpurea in domo pylati. Ecce quō vt ſtultꝰ deriſus fuit. Septimo deſcēdit de pulcritudīe in deformitatē. fuit em̄ ſpecioſus forma p̄ filijs hoīm: ut dic̄ psͣ. xliiij. Et. i. Pe. i. In quē deſiderāt āgeli ꝓſpicere. Sꝫ vide deformitatē ſputū ⁊ cruore in facie ⁊ alapa rū liuorē. Tren̄. iij. Dabit ꝑcutiēti ſe maxillā ſaturabit̉ opprob̓is. ⁊ ī maxill̓ lacrimas. Tre noꝝ.i. Lacrime eiꝰ in maxill̓ eiꝰ. Iſa. l. Corpꝰ meū dedi ꝑcutiētibꝰ: genas meas vellētibꝰ. fa ciē meā nō auerti ab increpātibꝰ ⁊ ꝯſpuētibꝰ in me. Ecce quō ille de qͦ ſcribit̉ Sap. vij. Cā dor eſt lucis eterne ⁊ ſpeculū ſine macula: ita deformis factꝰ eſt. Idcirco ꝓpter ip̄m vitare debemꝰ ornamēta ſuꝑflua decoris ad placēdū hoībꝰ. psͣ. lij. Qui hoībꝰ placēt ꝯfuſi ſūt qm̄ deꝰ ſpreuit eos. Et ad Gal̓.i. Si adhuc hoī bus placerē ſeruꝰ dei nō eſſem. P Octa uo deſcēdit de leticia ī triſticiā. nā ī mōte celi ē leticia. Iſa. li. Leticia ſempiterna ſuꝑ capita eoꝝ. Gaudiū ⁊ leticiā tenebūt fugiet dolor ⁊ gemitꝰ. Hic ꝟo ī valle miẜie nullū gaudium veꝝ: ſꝫ erūna et miſeria. Eccl̓s. ij. Cūcti dies eiꝰ doloribꝰ ⁊ erūnis pleni ſunt. Et ꝓu̓. xiiij. Riſus dolore miſcebit̉ et extrēa gaudij luctꝰ occupat. Propter qd̓ dic̄ Aug. Uox oīs homīs a ploratu īcipit an̄qͣꝫ loqͥ valeat miſeriā ꝓphetat. Sic et xp̄s ī hūc mūdū natꝰ. De qͦ Sap̄. vij. Prima vocē ſil̓eꝫ oībꝰ emiſi plorāſ Et Amb̓. Uagit infans īter arta poſitꝰ preſe pia. Nā nunqͣꝫ riſiſſe ſꝫ bn̄ fleuiſſe legit̉. Et de huiꝰ vite triſticia ꝯq̄ſtꝰ ē Mat. xxvi. Triſtis eſt aīa mea vſqꝫ ad mortē. Si igit̉ ī triſticia ⁊ anxietate corꝑaliter ſiue ſpūaliter fuetiētia offer ei ī triſticiā ſua. Ip̄e enī eſt qͥ Triſticia vr̄a ꝟtet̉ in gaudiū. ⁊ gaudiū nemo tollet a vobis. Ioh̓. xvi. Idcirco ter ē toleranda ꝓpter futuram cōſolatōipsͣ. xciij. Scd̓m multitudinē doloꝝ me ꝯſolatōes tue letificauerūt aīam meā. I dicū enī ⁊ breue ē hͦ tꝑs tribulatōis.i. Modicū nūc ſi oꝑtet cōtriſtari ī varijs te ptatōibꝰ. Expedit enī vt tribulemur vt ibidē dic̄ vt ꝓbatio fidei nr̄e p̄cioſiorſita qd̓ ꝑ ignē ꝓbat̉. Et Act. xiiij. Per ml̓tas ⁊ bulatōes oꝑtet nos ītrare ī regnū dei. N ſūt ꝯdigne paſſiōes hꝰ tꝑis ad futurā g reuelabit̉ ī nob̓. Et itē. d̓ reqͥe ī laborē deī mōte eī celi ē reqͥs. Apoc̄. xiiij. Ammo dic̄ ſpūs vt reqͥeſcāt a laboribꝰ ſuis. yſa Requiē tibi dabit dn̄s deꝰ tuꝰ ſꝑ. Sꝫ d̓ ī laborē. yſa. xliij. Prebuiſti mihi laborē qͥtatibꝰ tuis. ⁊ ꝯq̄rit̉ pͣs. lxxxvij. In laboiuuētute mea. Nā ita laborauit ꝓ ſalute Io. iiij. ꝙ fatigatꝰ ex itinere ſedebat ſupexēplū ⁊ ꝯſolatōꝫ his qͥ fatigat̉ ex boniſo⁊ ex fideli labore ⁊ iuſto. qꝛ dic̄ pͣs. cxxvij. bores manuū tuaꝝ qꝛ maducab̓ btūs es tibi erit. De ocioſo dic̄ apl̓s. ij. theẜ. ii. qͥs nō vult oꝑari nec māducet. Nono d̓ dit d̓ vita ī mortē. yſa. liij. Tradidit ī m aīaꝫ ſuā.i. vitā ſuā.ſ. cū ſe volūtarie īimiis obuiā dedit di. Quē q̄ritꝭ. Ego ſum xviij. Hoc p̄dixit hieremias ī ꝑſona xp̄ re. xij. Reliqͥ domū meā dimiſi heredit. am. dedi dilectā aīaꝫ meā ī manū īimiſcꝫ ad occidēdū. Ecce q̄nta charitas adMat. xx. Filiꝰ hoīs venit dare aīaꝫ ſua redē ptōꝫ ꝓ multꝭ. īmo ꝓ oībꝰ. Sāctꝰ tho. hͦ ē ve quo ad ſufficientia: nō aūt quo ad efficienti Iō apl̓s. i. Choꝝ. xv. Sic̄ ī adā oēs mori ita ⁊ in xp̄o om̄s viuificabunt̉. Si igit̉ timortē recordare quō ſe hūiliauit ꝓ te vſqꝫ mortē. mortē aūt crucꝭ. ⁊ quō ꝑ mortē ſu viuificauit ⁊ iuſtificauit. De quo ad R Sicut ꝑ vniꝰ delictū mors.ſ. regnauitihoīes in ꝯdemnationē. ſic ꝑ vniꝰ iuſticia dātia gr̄e.ſ. ⁊ donatiōis regnabit in ommines in iuſtificationē vite. Decimo dedit d̓ morte crucꝭ in limbū. Eccl̓i. li. Et mea appropinq̄ns erat ī inferno deorſuꝫ. ⁊ vt redimeret eos qͥ bn̄placitū ⁊ volūtat adimpleuerāt. De quo Zach̓. ix. Tulla ne teſtamēti tui emiſiſti vinctos tuos de lacu in qͦ nō eſt aqͣ. qꝛ al̓s ꝑ neminē liberari pote rāt. vt vidit Iohānes in Apoca. c. i. Nemo