SermoLIXinpleat̉ ī eis illud. i. Theẜ. v. Cū dixerint⁊ ſecuritas tūc repētinꝰ ſuꝑueniet eis inte: ſic̄ dolor ī vtero hn̄tis ⁊ nō effugiēt. Sedo cecꝰ ille ſignificat pctōrē rōne loci. qꝛ haat ī hiericho. Nā hiericho luna interptalunā defectꝰ ſignificat̉. atqꝫ ideo ꝑ hͦ dat̉ ingi ꝙ ī pctōre multi ſunt defectꝰ.i. gr̄e chatis miſcd̓ie ⁊ pietatꝭ. ⁊ ſic de alijs. deficiuntī bono. psͣ. xxxvi. Deficiētes quēadmodūus deficiēt. deficientes.ſ. in gr̄a ⁊ virtutibꝰn̄ti. quēadmoduꝫ ſumus deficiēt ī futuroinfernali ꝯcremādi. Quia em̄ nō ſunt inideo nil boni eſt eis meritoriū vite eterne.ꝓſunt eis bona aliena. qꝛ charitate careticat oīa om̄ibꝰ. qꝛ nō querit que ſua ſuntChoꝝ. xiij. Et ſic verificat̉ in eis illud ꝓxiiij. Miſeros facit ppl̓os pctm̄ in pn̄ti.rabiliores ī futuro.S Tercio cecꝰficat pctōrē rōne ſitus. qꝛ ſedit ſecus viāctōres. ita vt habeat locū in eis illud ꝓ. Relinquūt iter rectū ⁊ ambulāt ꝑ viasoraroſas. ipſi em̄ viā ſalutis derelinquūt.i.malatoꝝ dei. Qd̓ ꝓhibet dn̄s Deūt. v. di.exclinabitis neqꝫ ad dexterā neqꝫ ad ſiniꝑ viā quā p̄cepit dn̄s deus vt ambulaAd dextera declinat qͥ ꝑ ꝓſꝑitates huiꝰb obſeruātia dei mādatoꝝ recedit. ſic adtrā qͥ ꝓpter aduerſitates a deo ſe auertit.id difficile valde ē ſic extra viā ambulare.talibꝰ extra viā ſalutꝭ ambulātibꝰ īplebit̉¶ Sap. v. vbi ꝯq̄rent̉ ī īferno. Errauimꝰna veritatis ⁊ iuſticie lumē nō luxit nob̓. ⁊ntelligētie nō ē ortꝰ nobis. laſſati ſumus īniquitatis ⁊ ꝑditōis. ⁊ ambulauimꝰ viifficiles. viā autē dn̄i ignorauimꝰ. qͥd ꝓnobis ſuꝑbia aut diuitiaꝝ iactātia quidit nobis. trāſierūt oīa velut vmbra ⁊ tancius p̄currens. ⁊ tanqͣꝫ nauis que ꝑtranuctuantē aquā. cuiꝰ cū p̄terierit nō eſt vecū inuenire. ⁊ virtutis quidē nullū ſignūimus oſtēdere. ī malignitate aūt noſtrampti ſumus. T Quarto ſignificactor ꝑ hunc cecū ꝓpter ſtatus qualitatēmēdicus ē. Un̄ ſicut mēdicus q̄rit panematim ⁊ de inuētis nō ſatiat̉. ſic pctōr in derijs: qͥſqꝫ ī genere ſuo. auarꝰ ī pecunia ſiueijs. ſuꝑbꝰ in honoribꝰ. luxurioſus ⁊ gulocarnis voluptatibꝰ. ſic iracūdꝰ ⁊ inuidꝰ īre ⁊ odio. et ſic de alijs. Sic enī ignis qͣꝫura ligna recipit: tato plura cupit. ſic taaccidit. ita ꝙ verificat̉ in eoꝝ appetitu illd̓xxiiij. Qui edūt me adhuc eſurient. et qͦit me adhuc ſitiēt. hic volūt ſatiari delicijſet mal̓ deſiderijs ſuiſq̄ qͣſi funiculū poſt ſe trahūt pctm̄. ẜm illud Iſa. v. Ue qͥ trahitꝭ iniqͥtate ī funicul̓ vanitatꝭ. et qͣſi vinculū plauſtripctm̄. psͣ. cxi. Deſideriū pctōꝝ ꝑibit. ſed eterna tādē pena eos ꝯſtringet. Deutr̄. xxv. Promēſura pctī erit plagaꝝ modꝰ. ¶ Uolēsigit̉ a tali cecitate lib̓an dꝫ ad moduꝫ illiꝰ ceciī qͣttuor ſe exhibere. Prīo dꝫ diuinā inuocaremiſcd̓iaꝫ. nā qͥlibet pctōr ē extra ſtatū gratie īira dei. et ſic ex oꝑbꝰ ſuis iuſtificari nō poteritet iō dꝫ recurrere ad dei miſcd̓iaꝫ. cuiꝰ ꝓpriū ēpctōres iuſtificare: dicēs illud psͣ. lvi. Miſerere mei deꝰ miẜere mei: qm̄ ī te ꝯfidit aīa meaPrope em̄ vt dicit psͣ. cxliiij. ē oībꝰ īuocātibꝰeū ī ꝟitate. Cūqꝫ gͦ inuocauerit ⁊ gr̄aꝫ dn̄i ſenſerit vltra cū apl̓o dicat illud.i. ad Choꝝ. xv.Gr̄a dei ſum id qd̓ ſum. q. d. nō ex oꝑbꝰ meis ſꝫ ex gr̄a dei iter ſalutꝭ ſuſcepi. Reuera ſicutdicit apl̓s ad Titū. iij. Nō ex oꝑbꝰ iuſticie q̄fecimꝰ nos ſed ẜm ſua miſcd̓iaꝫ ſaluos nos fecit. Scd̓o pctōr diuinā miſcd̓iam inuocādodebet a ſe oīa impedimēta remouere. et notat̉cū dicit̉. et qͥ p̄teribāt increpabāt eū vt taceretipſe ꝟo multo magis clamabat. Iſti p̄tereūtes et pctorē impediētes ne ſua oro exaudiat̉ſunt vane cogitatōes. demonū illuſiones. carnales occupatōes. De quibꝰ Bern̄. Turbe q̄orōeꝫ impediunt ſunt deſideria carnaliū. ſuggeſtiones demonū affectꝰ vindicte inimicoꝝ.De his ꝯquerit̉ Hieremias Treno. iij. dicesOppoſuiſti nubē ne trāſeat oratio. Talia igitur īpedimēta qͣꝫtū poſſibile ē dꝫ a ſe remouere. et ad deū toto metꝭ affectu fortiter ⁊ ꝯſtanter clamare exēplo illiꝰ ceci. ⁊ Tercio dꝫad deū accedere. Un̄ ī euāgelio iuſſit eū ad ſeadduci. Hic aūt acceſſus ſit ꝑ humilitateꝫ. qͥem̄ corā deo ſe humiliat hic ad deū accedit. etqͣꝫto magꝭ ſe hūiliat tāto plus deo appropinqͥt. hos em̄ clemēter ⁊ exorabiliter r̄ſpicit. psͣ.ci. Reſpexit ī orōneꝫ hūiliū ⁊ nō ſpreuit p̄ceseoꝝ Et iteꝝ. cxxxvij. Excelſus dn̄s ⁊ humiliareſpicit et alta a lon. cog. Hos exaltat. his tribuit gratiā ſuā. Figurat̉ ī Miphiboſeth filioionathe. de qͦ. ij. Reg. ix. qui ꝓiecit ſe ſeu corruit in faciē coraꝫ dauid. Cui rex. ne timeas. qꝛfaciens faciā in te miſcd̓iam ⁊c̄. qui adoranseū dixit. qͥs ego ſuꝫ ſeruꝰ tuus qm̄ reſpexit ſuper canē mortuū ſil̓eꝫ mei. Sed quid meruitꝑ hmōi hūilitatē ibi ſcribit̉. oīa q̄ fuerūt ſaulregis qui fuit occiſus ī bello meruit obtinereet oēm familiā eiꝰ. ⁊ ſedere ſiue locū hr̄e ī menſa dauid ⁊cͣ. Ecce q̄nta exaltatio. Sic gratiāmeruit rex Achab cui dn̄s ꝑ ꝓphetā Helyā