Tertius cta forinſecus: interiꝰ ſecuꝫ ſuo modulo formādi regulā trahēs: quā de intima poten tia ſui creatoris accepit. Sꝫ qͣꝫta ſit vis aīe ad afficiēdā atqꝫ mutandā materiā corꝑalē: cuꝫ tn̄ creatrix corꝑis dici poſſit: qꝛ oīs mu tabilis ſenſibiliſqꝫ ſub̓e: oīſqꝫ modus nūer pondꝰ eius vn̄ efficit̉ vt ſit: natura ita vl̓ ita ſit: ab intelligibili incōmutabili vita ſu per oīa ē: exiſtit: ꝑuenit vſqꝫ ad extrema at qꝫ terrena: multꝰ ẜmo ē: nec nūc neceſſarius Ueꝝ ꝓpterea factū iacob de pecoribꝰ cōme morandū arbitratꝰ ſum: vt intelligeret̉ ſi ꝟgas illas ſic poſuit: dici pōt creator co loꝝ īagnis hedis: nec ip̄e matꝝ aīe ꝯceptā oculos corꝑis phantaſiā varietatis ſemībꝰ carne ꝯceptis: qͣꝫtū natura paſſa ē: aſꝑſerūt: multominꝰ dici poſſe ranaꝝ ẜpentiūqꝫ crea­Exod̓. 8 tores angelos malos: quos magi pharao­nis tunc illa fecerūt. De cauſis originalibꝰ creaturaꝝ corꝑaliū quas mūdo creator inſeruit. Ca. IX Liud ē em̄ ex ītimo ac ſūmo cauſaꝝ cardine cōdere atqꝫ admīſtrare cre­aturā: qd̓ facit: ſolꝰ creator ē deus. Aliud aūt diſtributis ab illo viribꝰ facul­tatibus aliquā oꝑationē forinſecꝰ admouere vt tūc vel tūc ſic vel ſic: exeat qd̓ creat̉. Iſta qͥppe originalit̓ ac pͥmordialiter in qͣdā textu­ra elementoꝝ cuncta creata ſūt: ſꝫ acceptis opportunitatibꝰ ꝓdeūt. ſicut mr̄es graui de ſunt fetibꝰ: ſic ip̄e mūdus grauidus ē cau­ſis naſcentiū: in illo non creant̉: niſi ab illa ſūma eēntia: vbi nec orit̉: nec morit̉ aliquid: nec incipit: nec deſinit. Adhibere aūt fori ſecus accidētes cauſas: tametſi ſunt na turales: tn̄ ẜm naturā adhibent̉ vt ea ſecre to nature ſinu abdita ꝯtinent̉: erūpāt: et fo­ris creent̉ quodāmō explicando mēſuras et nūeros: pōdera in occulto acceperūt ab Sap̄. ij. illo: oīa in mēſura nūero pōdere diſpo­ſuit: ſolū mali angeli: ſꝫ etiā mali hoīes poſ ſunt: ſicut exemplo agriculture: ſupra docui. Sꝫ ne de aīabꝰ qͣſi diuerſa ratō moueat: quia hn̄t ſpm̄ vite ſenſu appetēdi: ẜm naturā ſūt vitādiqꝫ ꝯtraria: etiā hoc ē videre: qͣꝫ mul ti hoīes nouer̄t: ex qͥbus herbis: aut carnibꝰ: aūt quaꝝcunqꝫ reꝝ qͥbuſlibet ſuccis humo ribꝰ: vel ita poſitis: vel ita obrutis: vel ita tritis: vel ita cōmixtis: que aīalia naſci ſoleāt quorū ſe qͥs de mēs audeat dicere creato­? Quid miꝝ ſi quēadmodū p̄t noſſe qͥlibꝫ nequiſſimꝰ: vn̄ illi vel illi vermes muſceqꝫ naſcant̉: ita mali angeli ſubtilitate ſui ſen­ſus in occultioribꝰ elementorū ſemībus no­runt: vn̄ rane ẜpēteſqꝫ naſcant̉: et hec cer­tas notas tꝑationū opportunitates occultꝭ motibꝰ adhibēdo faciūt creari: creāt: ſꝫ il­la hoīes ſolēt ab hoībꝰ fieri: mirāt̉. Qd̓ ſi qͥſqͣꝫ celeritates incremētorū forte miratur illa aīantia cito facta ſunt: attēdat quē­admodū iſta modulo facultatis humane ab hoībꝰ ꝓcurent̉. Un̄ em̄ ſit vt eadē corpo­ra citius vermeſcant eſtate qͣꝫ hyeme: citiꝰ in calidioribꝰ qͣꝫ in frigidioribꝰ locis: Sꝫ ab ho mībus tāto difficiliꝰ adhibent̉: qͣꝫto de ſūt ſen ſuū ſubtilitates: corpoꝝ mobilitates in mē­bris terrenis pigris. Un̄ qualibuſcūqꝫ an­gelis vicinas cauſas ab elemētis ꝯtrahere: quāto faciliꝰ ē: tāto mirabiliores in hmōi ope­ribꝰ eoꝝ exiſtūt celeritates: ſꝫ ē creator: ni ſi pͥncipalit̓ iſta format. Nec quiſqͣꝫ pōt ni­ſi ille penes quē pͥmitꝰ ſunt oīm ſunt mēſu­Ibidē re: nūeri: pōdera: ip̄e ē vnus creator deꝰ: ex cuiꝰ īeffabili potētatū ſit etiā vt qd̓ poſſēt hi angeli ſi ꝑmitterent̉: ideo pn̄t: qꝛ non ꝑ­mittunt̉. Neqꝫ.n. occurrit alia: cur po­tuerint facere minutiſſimas muſcas qui ra­Exod̓. 8 nas ſerpēteſqꝫ fecerūt: niſi qꝛ maior aderat dn̄atio ꝓhibendi ſpm̄ ſctm̄: qd̓ etiā ip̄i magi­Ibidē. 7 cōfeſſi ſunt dicētes. Digitꝰ dei ē. Quid aūt poſſint naturā: nec poſſint ꝓhibitionē: et Exod̓. 8 qͥd ip̄ius nature ſue cōditionē facere non ſi nant̉: homī explorare difficili ē: īmo ꝟo impoſ ſibile: niſi illud donū dei: qd̓ apl̓s cōmēorat dicēs: Alij dijudicatio ſpirituū. Nouimꝰ enī hoīem poſſe ambulare: nequaqͣꝫ poſſe ſi i. Cor̄. 12 ꝑmittat̉: volare aūt poſſe etiā ſi ꝑmit­tat̉. Sic illi angeli quedā pn̄t facere: ſi ꝑmit tant̉ ab angelis potētioribꝰ ex imꝑio dei: que ꝟo pn̄t: nec ſi ab eis ꝑmittant̉: qꝛ ille ꝑmittit a quo illis ē talis nature modus: qui etiā angelos ſuos illa pleꝝqꝫ ꝑmittit cōceſſit vt poſſint. Exceptis igit̉ illis: vſita tiſſimo trāſcurſu tempoꝝ in reꝝ nature ordi­ne corꝑalit̓ fiūt: ſicuti ſunt ortus ſideꝝ occa­ſuſqꝫ: generatiōes mortes aīaliū: ſeminū germinū īnūerabiles diuerſitates: nebule nubes: niues pluuie: fulgura tonitrua ful mina grādines: venti ignis: frigus eſtꝰ: oīa talia. Exceptis etiā illis in eodē ordīe rara ſunt: ſicut defectꝰ luminū: ſpēs inuſita te ſideꝝ: mōſtra terremotus: ſil̓ia. Exce ptis iſtis oībus quorū qͥdē pͥma ſūma cau ſa ē niſi volūtas dei. Un̄ in pſalmo: cuꝫ q̄dā huiꝰ generis eſſent cōmemorata: ignis: Psͣ. 148 grādo: nix glaciēs: ſpūs tēpeſtatis: ne qͥs ea vel fortuit: vel cauſis tm̄mō corꝑalibus: vel etiā ſpiritalibꝰ: tn̄ p̄ter volūtatē dei exiſtenti­