Secundus in forma ſerui tanqͣꝫ egreſſus apparuit: ideo etiā ſpūſſanctꝰ: qꝛ et ip̄e corꝑali ſpecie qͣſi columba viſus eſt: ⁊ linguis diuiſis velut ignis vt hoc eis fuerit mitti ad aſpectū mortalium aliqua forma corporea d̓ ſpiritali ſecreto pro cedere: qd̓ pr̄ qm̄ nō fecit: tātūmō miſiſſe nō etiā miſſus eē dictꝰ ſit. Deinde queſitū ē: cur et pater nō aliquādo dictꝰ ſit miſſus: ſi ꝑ illas ſpes corꝑales que oculis antiquoꝝ apparuerūt ip̄e demōſtrabat̉. Si aūt filiꝰ tūc demonGal̓. 4 ſtrabat̉: cur tm̄ poſt miſſus diceret̉: cū plenitudo temꝑis venit: vt ex femīa naſceret̉: qn̄ quidē ⁊ antea mittebat̉: cū in illis formis cor ꝑaliter apparebat. Aut ſi nō recte miſſus diIoh̓. 1 ceret̉: niſi cū ꝟbū caro factū ē: cur ſpūſſanctꝰ miſſus legat̉: cuiꝰ incarnatio talis nō facta ē Si vero ꝑ illas antiquas demōſtratōes: nec pater: nec filius nec ſpūſſcūs oſtēdebat̉: cur etiā ip̄e nūc diceret̉ miſſus: cū illis modis et antea nitteret̉? Deinde ſubdiuiſimꝰ vt hec diligentiſſime tractarent̉: ⁊ triꝑtitā fecimus queſtionē: cuiꝰ vna ꝑs in ſecūdo libro explicata eſt: due ſunt relique: de quibꝰ deinceps diſſerere aggrediar. Iam em̄ queſitū atꝫ tra ctatū ē in illis antiquis corꝑalibꝰ formis ⁊ viſis: nō tantūmō pr̄em: nec tm̄mō filiū: nec tā tūmō ſpm̄ſanctū apparuiſſe ſed aut indifferē ter dn̄m deum qui trinitas ip̄a intelligit̉: aut quālibet ex trinitate ꝑſonā: quā lectiōis textus indicijs circūſtantibꝰ ſignificaret. Utrū cū deus homībus viſus eſt ip̄e ꝑ aſſumptā creature ſpeciem apparuit: an ꝟo an geli ex perſona ipſius locuti ſunt. Capitulū. I Unc ergo primū queramꝰ: qd̓ ſequit̉. Nam ſecūdo loco in illa diſtributiōe poſitū ē: vtꝝ ad hoc opus tm̄mō creatura formata ſit: in qua deꝰ ſicut tunc oꝑtuiſſe iudicauit: hūanis oſtenderet̉ aſpectibꝰ. An angeli qui iā erāt ita mittebant̉: vt ex ꝑſona dei loquerent̉: aſſumētes corꝑalem ſpēm de creatura corporea in vſum miniſterij ſui. Aut ip̄m corpꝰ ſuū: cui non ſubdūtur: ſed ſubditū gerūt mutātes atqꝫ vertentes ī ſpecies quas vellent: accōmodatas atqꝫ aptas actionibꝰ ſuis: ẜm attributā ſibi a creato re potentiā? Qua ꝑte queſtiōis qͣꝫtū dn̄s dederit ꝑtractata: poſtremo vidēdū erit id qd̓ inſtitueramus inqͥrere: vtꝝ filiꝰ ⁊ ſpūſſcūs et antea mittebant̉: ⁊ ſi ita eſt: quid inter illam miſſionē ⁊ eā quā in euangelio legimꝰ diſtet: an miſſus nō ſit aliqͥs eoꝝ: niſi cū vel filius fa ctus ē ex maria vigine: vel cū ſpūſſcūs viſibi li ſpecie: ſiue in colūba: ſiue in igneis linguis apparuerit. Sed fateor excedere vires intētiōis mee: vtꝝ angeli manēte ſpiritali ſui cor poris qualitatē: ꝑ hanc occultius oꝑantes aſ ſumāt ex inferioribꝰ elemētis corpulētioribꝰ qd̓ ſibi coaptatū: quaſi aliquā veſtē mutēt et vertāt in quaſlibet ſpēs corꝑales: etiam ip̄as veras: ſicut aqua vera in veꝝ vinū cōuerſa ē Ioh̓. 2 a dn̄o. An ip̄a ꝓpria corꝑa ſua trāſforment in qd̓ voluerit: accōmodata ad id qd̓ agūt. Sꝫ qd̓libet hoꝝ ſit: ad p̄ſentē queſtioneꝫ non ꝑti net. Et qͣꝫuis hec qm̄ hō ſum: nullo exꝑimen to poſſim cōprehēdere: ſicut angeli qͥ hͦ agūt et magis ea norūt qͣꝫ ego noui: quatenꝰ mutet̉ corpꝰ meū in affectu volūtatis mee: ſiue qd̓ in me: ſiue qd̓ ex alijs exꝑtus ſum: qͥd hoꝝ tn̄ ex diuinaꝝ ſcripturaꝝ auctoritatibꝰ credā nūc nō opus ē dicere: nec cogar ꝓbare: ⁊ fiat ſermo longior de re qua nō indiget p̄ſens q̄ſtio. Nūc illud videndū ē: vtꝝ angeli tūc age bāt: ⁊ illas corpoꝝ ſpēs apparētes oculis hominū: ⁊ illas voces inſonātes auribꝰ: cū ipſa ſenſibilis creatura ad nutū ſeruiēs ꝯditoris in id qd̓ opus erat ꝓ tꝑe vertebat̉: ſicut in libro ſapīe ſcriptū eſt. Creatura em̄ tibi factori deſeruiens extēdit̉ in tormentū aduerſuꝫ capa iniuſtos: ⁊ leuior ſit ad bn̄faciendū his qͥ ī te cōfidūt. Propter hoc ⁊ tūc in oīa ſe trāſfigurans: oīm nutrici gr̄e tue deſeruiebat: ad vo luntatē hoꝝ qͥ te deſiderabāt. Peruenit em̄ ſapīa volūtatis dei ꝑ creaturā ſpiritalē vſqꝫ ad effectus viſibiles atqꝫ ſenſibiles creature corꝑalis. Ubi em̄ nō oꝑat̉ qd̓ vult dei omīpotētis ſapīa: q̄ ꝑtendit a fine vſqꝫ ad finē fortit̉ Ibidē. 8 et diſponit omnia ſuauiter. De mutatiōibꝰ creature ſiue cōſuetudīa rijs ſiue inſolitis que nō fiunt extra poteſtatē ac potentiā creatoris. Ca. II Ed aliꝰ eſt ordo naturalis in cōuerſi on ⁊ mutabilitate corporū: qͥ qͣꝫuis etiā ip̄e ad nutū dei ſeruiat: ꝑſeuerā tiā tamē cōſuetudinis amiſit admirationem ſicuti ſunt q̄ vel breuiſſimis vel certe nō longis interuallis tēpoꝝ celo: terra: mariqꝫ mutant̉: ſiue naſcentibꝰ: ſiue occidentibꝰ rebus ſiue alias aliter atqꝫ aliter apꝑentibus. Alia vero qͣꝫuis ex ip̄o ordine veniētia: tn̄ ꝓpt̓ lon giora interualla tempoꝝ minꝰ vſitata. Que licet multi ſtupeāt ab inqͥſitoribꝰ huiꝰ ſeculi: cōprehēſa ſunt: ⁊ ꝓgreſſu generationū quo ſepiꝰ repetita ſunt: ⁊ a pluribꝰ cognita: eo mi nus mira ſunt: ſicuti eſt defectꝰ luminariū: ⁊ raro exn̄tes quedā ſpēs ſideriū: ⁊ terremotꝰ et mōſtruoſi ꝑtus aīantiū: ⁊ queqꝫ ſil̓ia: quo
zum Hauptmenü