![]()
VIII ꝓximū diligit: cōſequēs eſt vt ipſam p̄cipue Ioh̓. 4 dilectionē diligat. Deus aūt dilectio eſt: ⁊ qͥ manet in dilectiōe in deo manet. Cōſequēs gͦ eſt vt p̄cipue deū diligat. Quapropter qui querūt deū ꝑ iſtas ptātes que mundo p̄ſunt vel ꝑtibus mūdi: auferunt̉ ab eo longeqꝫ iactant̉: nō in teruallis locorū: ſed diuerſitate affectuum. Exterius em̄ conant̉ ire: ⁊ interiora ſua deſerūt quibus interior eſt deus. Itaqꝫ ſi aliquā etiā ſanctā ptātem vel audierunt: vel vtcūqꝫ cogitauerūt: facta magis ei us appetunt que humana mirat̉ infirmitas: nō imitant̉ pietatē qua diuina reqͥes comꝑa tur. Malunt em̄ ſuꝑbe hoc poſſe qd̓ angelꝰ: qͣꝫ deuote hoc eſſe qd̓ angelꝰ. Nō em̄ ſanctꝰ quiſqͣꝫ ptāte ſua gaudet: ſꝫ eiꝰ a qͦ habet poſſe quicqͥd cōgruenter pōt: Et nouit potentius eſſe cōiungi om̄ipotenti pia volūtate: qͣꝫ pro pria volūtate poſſe qd̓ cōtremiſcant qui talia nō pn̄t. Itaqꝫ ip̄e dn̄s Ieſus chriſtus talia faciens: vt mirātes doceret ampliora: ⁊ tem poralibus inſolitis intētos atqꝫ ſuſpēſos ad eterna atqꝫ interiora cōuerteret. Uenite in Mat. ij. quit ad me oēs qui laboratis ⁊ onerati eſtis: ⁊ ego reficiā vos: tollite iugū meū ſuꝑ vos. Et nō ait: diſcite a me quadriduanos mortu os ſuſcitare: ſed ait: Diſcite a me qm̄ mitis ſum ⁊ humilis corde. Potentior ē em̄ ⁊ tutior ſolidiſſima humilitas: qͣꝫ ventoſiſſima celſitudo. Et ideo ſequit̉: dicens: Et inuenietis requiē animabꝰ veſtris. Dilectio em̄ nō Coꝝ. 13 inflat̉: ⁊ deus dilectio eſt: ⁊ fideles in dilecti on acquieſcēt illi: reuocati a ſtrepitu qui foris eſt: ad gaudia ſilentia. Ecce deꝰ dilectio eſt: vt qͥdimus ⁊ currimus in ſublima celorū ⁊ ima terrarū querētes euꝫ qͥ eſt apud nos: ſi nos velimus eſſe apud eūꝘ qui fratrem diligit deum diligat qui amat ⁊ ipſam dilectionem que ex deo ē ⁊ deus eſt. Ca. VIII. Emo dicat: nō noui quid diligam: Diligat fratrem: ⁊ diliget eandē dilectionē Magꝭ em̄ nouit dilectiōe: qua diligit: qͣꝫ fratrē quē diligit. Ecce iā pōt notiorē deū habere qͣꝫ fratrē. Plane notiorē quia preſentiorē. notiorē quia interiorē. notiorem: qꝛ certiorē. Amplectere dilectioneꝫ deū: ⁊ dilectione amplectere deū. Ipſa ē dilectio que oēs bonos angelos: ⁊ oēs dei ſeruos conſociat vinculo ſanctitatis: noſqꝫ et illos cōiungit inuicē nobis: ⁊ ſubiungit ſibi. Quāto igit̉ ſaniores ſumꝰ a tumore ſuꝑbie: tanto ſumus dilectione pleniores. Et qͦ niſi deo plenꝰ ē: qui plenꝰ eſt dilectiōe? Atenim charitatē video: ⁊ quātū poſſum eā mēte cō ſpicio: ⁊ credo ſcripture dicēti: Qm̄ deꝰ chaj. Ioh̓. 4 ritas ē: ⁊ qͥ manet in charitatē: in deo manet Sed cū illā video: nō in ea video trinitatem īmo vero vides trinitatem: ſi charitatem vi des. Sed cōmonebo ſi potero: vt videre te videas aſſit tantū ipſa: vt moneamur chari tate ad aliqd̓ bonū. Quia cū diligimus charitatem aliquid diligētē diligimus: propter hoc ip̄m: quia diligit aliquid. Ergo quid dili git charitas vt poſſit etiā ipſa charitas diligi: Charitas em̄ nō ē que nihil diligit. Si au tem ſeipſam diligit: diligat aliquid qd̓ oportet vt charitatem ſe diligat. Sicut em̄ verbū indicat aliquid: indicat etiā ſeip̄m: ſed nō ſe verbū indicat: niſi ſe aliquid indicare indicet. Sic ⁊ charitas diligit qͥdē ſe: ſꝫ niſi ſe aliquid diligentē diligat: nō charitatē ſe diligit Quid ergo diligit charitas niſi qd̓ charitate diligimus: Id aūt vt a ꝓximo ꝓuehamur frater eſt. Dilectionē aūt fraternā quātū cō mendet Ioh̓es apl̓s attendamus. Qui dilij. Ioh̓. 2 git inqͥt fratrē ſuū in lumine manet: ⁊ ſcāda lum in eo nō ē. Manifeſtū ē ꝙ iuſticie perfe ctionē in fratris dilectiōe poſuerit. Nam in quo ſcandalum nō eſt: vtiqꝫ ꝑfectꝰ eſt. Et tn̄ videt̉ dilectionē dei tacuiſſe: qd̓ nunqͣꝫ faceret: niſi quia in ipſa fraterna dilectione vult intelligi deū. Aꝑtiſſime em̄ in eadē epiſtola paulo poſt ita dicit: Dilectiſſimi diligamꝰ inuicem: quia dilectio ex deo eſt. Et om̄is qͥ di Ibidē. 4 ligit: ex deo natus eſt: ⁊ cognoſcit deū. qͥ nō diligit: nō cognouit deū: quia deus dilectio ē. Iſta cōtextio ſatis aꝑteqꝫ declarat eandē ip̄am fraternā dilectionē: nam fraterna dile ctio eſt qua diligimus inuicē: nō ſolū ex deo ſed etiā deū eſſe: quā videmꝰ tanta auctoritate p̄dicari. Cū gͦ de dilectione diligimꝰ fratrem de deo diligimus fratrē. Nec fieri pōt vt eandē dilectionē nō p̄cipue diligamꝰ: qua fratrē diligimus. Un̄ colligit̉: duo illa prece pta nō poſſe ſine inuicē. Qm̄ qͥppe deus dilectio eſt: deū certe diligit: qui diligit dilectio Ibidē nem. Dilectionē aūt neceſſe ē diligat: qͥ diligit fratrē. Et iō paulo poſt ait: Nō pōt deum diligere quem non videt: qui fratrem queꝫ i. Iob̓. 4 videt nō diligit: qꝛ hͦ illi cā ē nō vidēdi deū ꝙ nō diligit frēm: qͥ em̄ n̄ diligit frēm nō ē ī dilectiōe: ⁊ qͥ nō ē in dilectiōe: nō ē in deo: qꝛ deꝰ dilectio ē. Porro qͥ nō ē in deo: nō ē in lumīe quia deus lumen eſt: ⁊ tenebre in eo nō ſunt vlle. Qui ergo non eſt in lumine: quid mirū j. Ioh̓. j. ſi nō videt lumen: id eſt nō videt deum quia in tenebris eſt? Fratrem autem videt huma 