Sermo LIX inpleat̉ ī eis illud. i. Theẜ. v. dixerint ſecuritas tūc repētinꝰ ſuꝑueniet eis inte­: ſic̄ dolor ī vtero hn̄tis effugiēt. Se­do cecꝰ ille ſignificat pctōrē rōne loci. qꝛ ha at ī hiericho. hiericho luna interpta­lunā defectꝰ ſignificat̉. atqꝫ ideo dat̉ in gi ī pctōre multi ſunt defectꝰ.i. gr̄e cha­tis miſcd̓ie pietatꝭ. ſic de alijs. deficiunt ī bono. psͣ. xxxvi. Deficiētes quēadmodū us deficiēt. deficientes.ſ. in gr̄a virtutibꝰ n̄ti. quēadmoduꝫ ſumus deficiēt ī futuro infernali ꝯcremādi. Quia em̄ ſunt in ideo nil boni eſt eis meritoriū vite eterne. ꝓſunt eis bona aliena. qꝛ charitate caret icat oīa om̄ibꝰ. qꝛ querit que ſua ſunt Choꝝ. xiij. Et ſic verificat̉ in eis illud xiiij. Miſeros facit ppl̓os pctm̄ in pn̄ti. rabiliores ī futuro. S Tercio cecꝰ ficat pctōrē rōne ſitus. qꝛ ſedit ſecus viā ctōres. ita vt habeat locū in eis illud ꝓ­. Relinquūt iter rectū ambulāt vias oraroſas. ipſi em̄ viā ſalutis derelinquūt.i. malatoꝝ dei. Qd̓ ꝓhibet dn̄s Deūt. v. di. exclinabitis neqꝫ ad dexterā neqꝫ ad ſini viā quā p̄cepit dn̄s deus vt ambula Ad dextera declinat ꝓſꝑitates huiꝰ b obſeruātia dei mādatoꝝ recedit. ſic ad trā ꝓpter aduerſitates a deo ſe auertit. id difficile valde ē ſic extra viā ambulare. talibꝰ extra viā ſalutꝭ ambulātibꝰ īplebit̉ Sap. v. vbi ꝯq̄rent̉ ī īferno. Errauimꝰ na veritatis iuſticie lumē luxit nob̓. ntelligētie ē ortꝰ nobis. laſſati ſumus ī niquitatis ꝑditōis. ambulauimꝰ vi­ifficiles. viā autē dn̄i ignorauimꝰ. qͥd ꝓ­nobis ſuꝑbia aut diuitiaꝝ iactātia quid it nobis. trāſierūt oīa velut vmbra tan cius p̄currens. tanqͣꝫ nauis que ꝑtran uctuantē aquā. cuiꝰ p̄terierit eſt ve inuenire. virtutis quidē nullū ſignū imus oſtēdere. ī malignitate aūt noſtra mpti ſumus. T Quarto ſignifica­ctor hunc cecū ꝓpter ſtatus qualitatē mēdicus ē. Un̄ ſicut mēdicus q̄rit panem atim de inuētis ſatiat̉. ſic pctōr in de­rijs: qͥſqꝫ ī genere ſuo. auarꝰ ī pecunia ſiue ijs. ſuꝑbꝰ in honoribꝰ. luxurioſus gulo carnis voluptatibꝰ. ſic iracūdꝰ inuidꝰ ī re odio. et ſic de alijs. Sic enī ignis qͣꝫ ura ligna recipit: tato plura cupit. ſic ta accidit. ita verificat̉ in eoꝝ appetitu illd̓ xxiiij. Qui edūt me adhuc eſurient. et it me adhuc ſitiēt. hic volūt ſatiari delicijſ et mal̓ deſiderijs ſuiſq̄ qͣſi funiculū poſt ſe tra hūt pctm̄. ẜm illud Iſa. v. Ue trahitꝭ iniqͥ­tate ī funicul̓ vanitatꝭ. et qͣſi vinculū plauſtri pctm̄. psͣ. cxi. Deſideriū pctōꝝ ꝑibit. ſed eter­na tādē pena eos ꝯſtringet. Deutr̄. xxv. Pro mēſura pctī erit plagaꝝ modꝰ. Uolēs igit̉ a tali cecitate lib̓an dꝫ ad moduꝫ illiꝰ ceci ī qͣttuor ſe exhibere. Prīo dꝫ diuinā inuocare miſcd̓iaꝫ. qͥlibet pctōr ē extra ſtatū gratie ī ira dei. et ſic ex oꝑbꝰ ſuis iuſtificari poterit et dꝫ recurrere ad dei miſcd̓iaꝫ. cuiꝰ ꝓpriū ē pctōres iuſtificare: dicēs illud psͣ. lvi. Miſe­rere mei deꝰ miẜere mei: qm̄ ī te ꝯfidit aīa mea Prope em̄ vt dicit psͣ. cxliiij. ē oībꝰ īuocātibꝰ ī ꝟitate. Cūqꝫ inuocauerit gr̄aꝫ dn̄i ſen ſerit vltra apl̓o dicat illud.i. ad Choꝝ. xv. Gr̄a dei ſum id qd̓ ſum. q. d. ex oꝑbꝰ me­is ſꝫ ex gr̄a dei iter ſalutꝭ ſuſcepi. Reuera ſicut dicit apl̓s ad Titū. iij. ex oꝑbꝰ iuſticie fecimꝰ nos ſed ẜm ſua miſcd̓iaꝫ ſaluos nos fe cit. Scd̓o pctōr diuinā miſcd̓iam inuocādo debet a ſe oīa impedimēta remouere. et notat̉ dicit̉. et p̄teribāt increpabāt vt taceret ipſe ꝟo multo magis clamabat. Iſti p̄tereū­tes et pctorē impediētes ne ſua oro exaudiat̉ ſunt vane cogitatōes. demonū illuſiones. car nales occupatōes. De quibꝰ Bern̄. Turbe orōeꝫ impediunt ſunt deſideria carnaliū. ſug geſtiones demonū affectꝰ vindicte inimicoꝝ. De his ꝯquerit̉ Hieremias Treno. iij. dices Oppoſuiſti nubē ne trāſeat oratio. Talia igi­tur īpedimēta qͣꝫtū poſſibile ē dꝫ a ſe remoue­re. et ad deū toto metꝭ affectu fortiter ꝯſtan­ter clamare exēplo illiꝰ ceci. Tercio dꝫ ad deū accedere. Un̄ ī euāgelio iuſſit ad ſe adduci. Hic aūt acceſſus ſit humilitateꝫ. em̄ corā deo ſe humiliat hic ad deū accedit. et qͣꝫto magꝭ ſe hūiliat tāto plus deo appropin­qͥt. hos em̄ clemēter exorabiliter r̄ſpicit. psͣ. ci. Reſpexit ī orōneꝫ hūiliū ſpreuit p̄ces eoꝝ Et iteꝝ. cxxxvij. Excelſus dn̄s humilia reſpicit et alta a lon. cog. Hos exaltat. his tri buit gratiā ſuā. Figurat̉ ī Miphiboſeth filio ionathe. de. ij. Reg. ix. qui ꝓiecit ſe ſeu corru it in faciē coraꝫ dauid. Cui rex. ne timeas. qꝛ faciens faciā in te miſcd̓iam ⁊c̄. qui adorans dixit. qͥs ego ſuꝫ ſeruꝰ tuus qm̄ reſpexit ſu per canē mortuū ſil̓eꝫ mei. Sed quid meruit hmōi hūilitatē ibi ſcribit̉. oīa fuerūt ſaul regis qui fuit occiſus ī bello meruit obtinere et oēm familiā eiꝰ. ſedere ſiue locū hr̄e ī men ſa dauid ⁊cͣ. Ecce q̄nta exaltatio. Sic gratiā meruit rex Achab cui dn̄s ꝓphetā Helyā