Di..III. litatis nō trintatis. 2º qꝛ in pͥmis acti bus lꝫ ſit ibi ꝯſb̓alitas non tn̄ eſt ibi di ſtinctio realis rei ⁊ rei. nec ordo origīs. In actibus ſecūdis etiā lꝫ ſit diſtinctio ⁊ origo aliquo mō nō tn̄ ꝯſb̓alitas. Ex bis ſequit̉ 3ᵐ. ꝙ imago ꝯſiſtit in actibꝰ primis ⁊ ſecūdis ſimul. ⁊ hoc intelligo ſic. aīa hꝫ in ſe aliquā ꝑfectōeꝫ ẜm quā formaliter eſt actus pͥmus reſpectu no ticie genite. ⁊ hꝫ in ſe aliā ꝑfectionē ẜm quā recipit formaliter noticiā genitam ⁊ hꝫ in ſe aliā ꝑfectionē ẜm quā recipit formaliter volitionē. iſte tres ꝑfectiōes dicunt̉ memoria. intelligenª ⁊ volūtas vel aīa inquātū hꝫ ipſas. aīa igit̉ inꝙͣ hn̄s actum pͥmuꝫ totalē reſpectu intel lectionis.ſ. aīa vel aliqͥd anime ⁊ obiectum ſibi pn̄s in rōne intelligibilis dici tur memo. ⁊ hͦ memoria ꝑfecto inclu dendo tam intellectū ꝙͣ illud quo obm̄ eſt ſibi pn̄s ipſa eadeꝫ aīa inꝙͣ recipit noticiā genita dr̄ intelligenª. ⁊ intelligē tia perfecta vt eſt ſub illa noticia genita. voluntas etiā dr̄ ꝑfecta inquantū ē ſub illo actu ꝑfecto volēdi. Accipiēdo igit̉ iſta tria ex ꝑte aīe vt ſunt ſub tribꝰ actibꝰ ſuis in iſtis inquā tribus ē ꝯſb̓alitas rōne illaꝝ triū realitatū que ſunt ex parte anime. ſed eſt diſtinctio ⁊ origo ratione iſtarū actualitatū receptaꝝ in aīa ẜm iſtas realitates in aīa. Sed hic occurrunt duo dubia. Priᵐ. qꝛ tunc vr̄ eſſe qͣter nitas in imagine. nā actꝰ pͥmus reſpc̄u volitiōis nō ꝯcurrit cuꝫ aliquo triū in imagine. nō cū 3ª ꝑte pꝫ. qꝛ idē nō ē pͥn cipiū ſui. nec cū 2ª manifeſtū ē. qꝛ actu alis noticia nō ē volūtas. nō etiā cū pͥqꝛ memo dicit ꝓpe pͥnᵐ ꝓductiuū no ticie genite nō volitiōis. gͦ volūtas erit 4ᵐ cū iſtis. 2ᵐ dubiū. qꝛ nō vr̄ h̓ ſaluari ordo origīs ſicut ē in dīnis. ibi.n. pͥª ꝑſona originat ſecūdā ⁊ due tertiā. hic pͥª ꝑs imagīs noſtre ē cā 2ª. ſed nec pͥª nec 2ª eſt caꝫ. gͦ. Ad pͥmū dico ꝙ imago pōt dupl̓r aſſignari ẜm ꝙ eā du plicit̓ aſſignat. Aug. vno. 9. de tri. c. 4 ⁊ deinceps mēs. notiª ⁊ amor. Alioº ſi cut eam aſſignat io. de tri. c. 8. ⁊ deinceps memoria intelligenª ⁊ volūtas. ⁊ de iſta duplici aſſignatiōe imaginis loquens Aug. 15. de tri. c. 2. dicit ꝙ illa qͥ poſita ē in. x. eſt euidentior. Dico igit̉ pͥº ꝑtractādo primā aſſignatiōeꝫ ꝙ per mentē poſſumus intellige̓ actū pͥᵐ ꝑfe ctum reſpc̄u vtriuſqꝫ actꝰ ſecūdi.ſ. fecū ditatē ad gignendū ⁊ ad ſpirandū. ⁊ hͦ mō mens hꝫ rōnē ꝑfecte parentꝭ. qꝛ in cludit ꝑfecte vtrāqꝫ fecunditatē. ⁊ tūc il la alia duo.ſ. amor ⁊ notitia ſunt duo ꝓducta ab aīa lꝫ ordine quodā. ⁊ tūc n̄ erit qͣternitas qꝛ in parēte hn̄te ꝑfectaꝫ rōnē parentꝭ ꝯcurrit actꝰ pͥmus duplex ⁊ iſto eſt in dīnis. qꝛ in pr̄e nō ſolū ē fe cunditaſ ad gnandū ſed ad ſpirandū. ⁊ hͦ a ſe. qꝛ ſi pr̄ nō hr̄et ſecunditatē a ſead ſpiradū ſed hꝫ et eā derelictā ſibi ex ꝓductiōe filij ſicut quidā dicūt. ſequit̉ vt videt̉ hoc īpoſſibile ꝙ pr̄ nunꝙͣ hr̄et illā fecūditatē. nullā.n. realitatē ſiue ab ſolutā ſiue relatiuā hꝫ pr̄ aliqͦº ꝑ ꝓductionē quā an̄ nō habuit. ⁊ iō quacūqꝫ realitate nō hꝫ in pͥº ſigno origis inqͣtū ſ. p̄intelligit̉ ordine origij filio: illā nūꝙͣ hēbit. igit̉ ſi illā fecunditatē duplicē no hꝫ in ſe in iſto pͥº ſigno origīs nūqͣ habebit illā. ſi aūt mens accipiat̉ p̄ciſe vt actꝰ pͥmus hn̄s ſolū fecunditatē reſpectu noticie genite. hͦ imꝑfecte aſſigna tur imago. qꝛ hͦ mens nō hꝫ rōnē parentis ꝑfecte. ita dico de alia aſſignatō ne ꝙ ſi memoria accipiat̉ p̄ciſe ꝓ parēte reſpc̄u noticie genite ē īꝑfecte parēs. parēs aūt ꝑfecte nō tm̄ hꝫ rōeꝫ vn̄ gnēt ſed vn̄ ſpiret. qꝛ nō p̄t illud hr̄e ab alio ⁊ oꝫ illud hr̄e in toto. ⁊ iō oꝫ vt habea tur in parēte a ſe. ſi āt accipiat̉ memoꝓ tota aīa vt hꝫ hītualit̓ ī actu pͥº fecū ditatē iſtā duplicē: hͦ hꝫ ꝑfecte rōnem parētꝭ. Sꝫ lꝫ mēoria ſit euidētior parēſic̄ oꝫ cōcede̓ ꝓpt̓ v̓ba Aug. 15. de t̓. c. j.