Di..III. litatis trintatis. qꝛ in pͥmis acti bus lꝫ ſit ibi ꝯſb̓alitas non tn̄ eſt ibi di ſtinctio realis rei rei. nec ordo origīs. In actibus ſecūdis etiā lꝫ ſit diſtinctio origo aliquo tn̄ ꝯſb̓alitas. Ex bis ſequit̉ 3ᵐ. imago ꝯſiſtit in actibꝰ primis ſecūdis ſimul. hoc intelligo ſic. aīa hꝫ in ſe aliquā ꝑfectōeꝫ ẜm quā formaliter eſt actus pͥmus reſpectu no ticie genite. hꝫ in ſe aliā ꝑfectionē ẜm quā recipit formaliter noticiā genitam hꝫ in ſe aliā ꝑfectionē ẜm quā recipit formaliter volitionē. iſte tres ꝑfectiōes dicunt̉ memoria. intelligenª volūtas vel aīa inquātū hꝫ ipſas. aīa igit̉ inꝙͣ hn̄s actum pͥmuꝫ totalē reſpectu intel lectionis.ſ. aīa vel aliqͥd anime obie­ctum ſibi pn̄s in rōne intelligibilis dici tur memo. memoria ꝑfecto inclu dendo tam intellectū ꝙͣ illud quo obm̄ eſt ſibi pn̄s ipſa eadeꝫ aīa inꝙͣ recipit noticiā genita dr̄ intelligenª. intelligē tia perfecta vt eſt ſub illa noticia geni­ta. voluntas etiā dr̄ ꝑfecta inquantū ē ſub illo actu ꝑfecto volēdi. Accipiēdo igit̉ iſta tria ex ꝑte aīe vt ſunt ſub tribꝰ actibꝰ ſuis in iſtis inquā tribus ē ꝯſb̓a­litas rōne illaꝝ triū realitatū que ſunt ex parte anime. ſed eſt diſtinctio ori­go ratione iſtarū actualitatū receptaꝝ in aīa ẜm iſtas realitates in aīa. Sed hic occurrunt duo dubia. Priᵐ. qꝛ tunc vr̄ eſſe qͣter nitas in imagine. actꝰ pͥmus reſpc̄u volitiōis ꝯcurrit cuꝫ aliquo triū in imagine. ꝑte pꝫ. qꝛ idē ē pͥn cipiū ſui. nec manifeſtū ē. qꝛ actu alis noticia ē volūtas. etiā pͥ­qꝛ memo dicit ꝓpe pͥnᵐ ꝓductiuū no ticie genite volitiōis. volūtas erit 4ᵐ iſtis. 2ᵐ dubiū. qꝛ vr̄ ſal­uari ordo origīs ſicut ē in dīnis. ibi.n. pͥª ꝑſona originat ſecūdā due tertiā. hic pͥª ꝑs imagīs noſtre ē. ſed nec pͥª nec eſt caꝫ.. Ad pͥmū dico imago pōt dupl̓r aſſignari ẜm du plicit̓ aſſignat. Aug. vno. 9. de tri. c. 4 deinceps mēs. notiª amor. Alioº ſi cut eam aſſignat io. de tri. c. 8. dein­ceps memoria intelligenª volūtas. de iſta duplici aſſignatiōe imaginis lo­quens Aug. 15. de tri. c. 2. dicit illa poſita ē in. x. eſt euidentior. Dico igit̉ pͥº ꝑtractādo primā aſſignatiōeꝫ per mentē poſſumus intellige̓ actū pͥᵐ ꝑfe ctum reſpc̄u vtriuſqꝫ actꝰ ſecūdi.ſ. fecū ditatē ad gignendū ad ſpirandū. mens hꝫ rōnē ꝑfecte parentꝭ. qꝛ in cludit ꝑfecte vtrāqꝫ fecunditatē. tūc il la alia duo.ſ. amor notitia ſunt duo ꝓducta ab aīa lꝫ ordine quodā. tūc erit qͣternitas qꝛ in parēte hn̄te ꝑfectaꝫ rōnē parentꝭ ꝯcurrit actꝰ pͥmus duplex iſto eſt in dīnis. qꝛ in pr̄e ſolū ē fe cunditaſ ad gnandū ſed ad ſpirandū. a ſe. qꝛ ſi pr̄ hr̄et ſecunditatē a ſe­ad ſpiradū ſed hꝫ et derelictā ſibi ex ꝓductiōe filij ſicut quidā dicūt. ſequit̉ vt videt̉ hoc īpoſſibile pr̄ nunꝙͣ hr̄et illā fecūditatē. nullā.n. realitatē ſiue ab ſolutā ſiue relatiuā hꝫ pr̄ aliqͦº ꝓdu­ctionē quā an̄ habuit. quacūqꝫ realitate hꝫ in pͥº ſigno origis inqͣtū ſ. p̄intelligit̉ ordine origij filio: illā nūꝙͣ hēbit. igit̉ ſi illā fecunditatē duplicē no hꝫ in ſe in iſto pͥº ſigno origīs nūqͣ ha­bebit illā. ſi aūt mens accipiat̉ p̄ciſe vt actꝰ pͥmus hn̄s ſolū fecunditatē reſpe­ctu noticie genite. imꝑfecte aſſigna tur imago. qꝛ mens hꝫ rōnē pa­rentis ꝑfecte. ita dico de alia aſſignatō ne ſi memoria accipiat̉ p̄ciſe parē­te reſpc̄u noticie genite ē īꝑfecte parēs. parēs aūt ꝑfecte tm̄ hꝫ rōeꝫ vn̄ gnēt ſed vn̄ ſpiret. qꝛ p̄t illud hr̄e ab alio oꝫ illud hr̄e in toto. oꝫ vt habea tur in parēte a ſe. ſi āt accipiat̉ memo­ tota aīa vt hꝫ hītualit̓ ī actu pͥº fecū ditatē iſtā duplicē: hꝫ ꝑfecte rōnem parētꝭ. Sꝫ lꝫ mēoria ſit euidētior parē­ſic̄ oꝫ cōcede̓ ꝓpt̓ v̓ba Aug. 15. de. c. j.