Tertius ſpecierum atqꝫ motionū. Nihil em̄ ſit viſibili ter et ſenſibiliter: qd̓ non de interiore inui­ſibili atqꝫ intelligibili aula ſummi imꝑatoris aut iubeatur: aut ꝑmittatur ſecunduꝫ ineffa bilem iuſticiam p̄miorū atqꝫ penarū: gratiaꝝ retributionum in iſta totiꝰ creature ampliſ ſima quadā immēſaqꝫ republica Si apoſto lus paulus qͣꝫuis adhuc portaret ſarcinā cor­Sap̄. poris: qd̓ corrūpitur et aggrauat animā: qͣꝫ­1. Coꝝ. 13 uis adhuc ex ꝑte atqꝫ in enigmate videret: Phil̓. ī optās diſſolui eſſe xp̄o: ī ſemetip̄o inge­Roma. 8 miſcēs adoptionē expectans redemptioneꝫ corꝑis ſui: potuit tamē ſignificando p̄dicare dominū ieſū xp̄m: aliter per linguā ſuā: aliter epiſtolā: aliter ſacramentuꝫ corꝑis ſan­guinis eius. Nec linguā quippe eius: nec branas: nec attramentū: nec ſignificātes ſo­De ꝯſe. nos lingue editos: nec ſigna litterarū cōſcri­diſ. 2 pta pelliculis: corpus xp̄i et ſanguinē dicimꝰ ſed illud tantū qd̓ ex fructibus terre acceptū prece myſtica conſecratū rite ſumimus ad ſalutē ſpiritalē in mēoriā nob̓ dn̄ice paſſiōis Qd̓ manus hominū ad illā viſibilem ſpe ciē ꝑducitur: non ſanctificatur vt ſit tam ma gnū ſacramentū: niſi operante inuiſibiliter ſpiritu dei: hec om̄ia corꝑales motꝰ in illo oꝑe fiunt: deus operetur: mouens primi­tus inuiſibilia miniſtroꝝ: ſiue aīas hominuꝫ: ſiue occultorū ſpirituū ſibi ſubditas ſeruien­tes: quid mirū ſi etiā in creatura celi et terre: maris aeris: facit deus vult ſenſibilia: at­qꝫ viſibilia: ad ſe ip̄m in eis ſicut oportere ip̄e nouit ſignificandū et demonſtrandū: ip̄a ſua eſt apparēte ſubſtantia: que omnino in­cōmutabilis eſt: omnibuſqꝫ ſpiritibus qͦs cre auit interius ſecretiuſqꝫ ſublimior. opere dei om̄is creatura adminiſtrat̉ quo mira multa ordini conſuetudinis inſe runtur. Ca. I Iem̄ diuīa totā ſpiritalē corꝑalēqꝫ adminiſtrante creaturā: oīm anno rum certis diebus aduocant̉ aque maris: effundunt̉ ſuꝑ faciem terre. Sed hoc orante ſancto helia factum eſt: quia pre ceſſerat tam continua: et longa ſerenitas . Reg. 15 vt deficerent fame homīes Nec ea hora qua ille dei ſeruus orauit: aer ip̄e aliqua humida facie mox futura pluuie ſigna p̄tulerat: conſe cutis tantis et tam velociter imbribus: appa­ruit vis diuina: quibꝰ illud dabat̉/ diſpenſaba turqꝫ miraculū Itaqꝫ deus operatur ſolēnia Exod̓. 19 fulgura atqꝫ tonitrua Sed qꝛ in monte ſyna inuſitato modo fiebant. voceſqꝫ ille ſtrepi tu confuſo edebant̉: ſed ex eis quedaꝫ ſigna dari certiſſimis indicijs apparebant: miracu­la erant. Quis attrahit humorē per radiceꝫ vitis ad botruꝫ et vinū facit: niſi deus: qui et homine plantante et rigante incrementum 1. Coꝝ. 3 dat. Sed ad nutū dn̄i aqua in vinū inuſita Iob. ta celeritate conuerſa eſt: etiā ſtultis fatenti bus vis diuina declarata eſt. Quis arbuſta fronde ac flore veſtit ſolēniter: niſi deꝰ. Ue­rum floruit virga ſacerdotis aaron: collo cuta ē quodammo dubitāte hūanitate di­uinitas. Et linguis certe om̄ibus: et om̄ibus aīalium carnibus gignendis atqꝫ formādis cōmunis eſt terrena. materies Et quis ea fa Gen̄. ī cit: niſi qui dixit vt hec terra produceret: in eodem verbo ſuo creauit regit atqꝫ agit: Sed eandē materiā ex virga moyſi ī car­Gen̄. F neꝫ ſerpētis ꝓxime ac velociter vertit. mira­culū fuit rei quidē mutabilis: ſed tn̄ inuſitata mutatio. Quis aūt aīat queqꝫ viua naſcētia niſi qui et illū ſerpentē ad horā ſicut opꝰ fue­rat animauit. deus oēꝫ creaturā corꝑalē animare co gnoſcitur in vteris matrū. Ca. VI T quis reddidit cadaueribus aīas ſuas: reſurgerēt mortui: niſi qui anīat carnes in vteris matrū: vt ori ant̉ morituri. Sil̓iter et de cōmuni materia: que in cauſis mūdialibꝰ ꝯſiſtit: ſubito ad tēpꝰ ꝓdire arietē et colūbā conſtituit: quibus vnꝰ vigor carneus et in tꝑe et ex tꝑe acceſſiōis et receſſiōis: diſparſed inuſitatus apparuit Sꝫ fiūt illa cōtinuato quaſi quodaꝫ fluuio labentiū/ manātiūqꝫ rerū: et ex occulto ī ꝓm ptū: atqꝫ ex ꝓmptū in occultū: vſitato itinere trāſeuntiū naturalia dicuntur Cum vero ad monēdis homībꝰ inuſitata mutabilitate in­gerūtur: magnalia nominantur. De miraculis que magicis artibus fiunt. Ca. VII Ic video quid infirme cogitationi poſſit occurrere: cur ſcꝫ iſta miracu­la etiā magicis artibus fiāt: Nam Exod̓. magi pharaonis ſimiliter ſerpentes fecerūt et alia ſimilia. Sed illud āplius eſt admiran­Ibidē. 8 qūo magorū illa potentia ſerpētes face re potuit: vbi ad muſcas minutiſſimas ventū eſt: oīno defecit Scyniphes em̄ muſcule ſunt breuiſſime: qua tertia plaga ſuꝑbus ppl̓s egy­ptiorum cedebat̉. Ibi certe deficiētes magi­Ibidē dixerūt. Digitꝰ dei eſt hic Un̄ intelligi datur ne ip̄os quidē trāſgreſſores āgelos aereas ptātes. in ymam iſtā caliginē: tanqͣꝫ in ſui ge­neris carcerē: ab illiꝰ ſublimis etheree purita c 2