Di. XII.¶ Ad vltimum dico ꝙ non ſequiturquia non poteſt natura diuina pluribꝰproductionibus haberi in vna perſonaſicut patebit in ſequenti queſtione: quiavtraqꝫ productione haberet naturam⁊ neutra haberet: tamen vna perſonapoteſt pluribus productionibus cōmunicare naturam: ⁊ plures perſone poſſunt vna productione producere perſonam ⁊ iō ſi paſſiua ſit tm̄ in vno nō ſeqͥtur ꝙ etiam actiua ſit tm̄ in vno.Ecundo utruꝫſi ſpirituſſanctus non procederet a filio poſſet ſtare diſtinctio realisipſius a filio. ꝙ non quia ẜm boetiumde trini. eſſentia cōtinet vnitatem relatio multiplicat trinitatem: ergo nulla ꝑſona diſtinguitur ab alia niſi que refertur relatiue ad illam: ſed ſi ſpūſſanctusnon procederet a filio non poſſet ſtarediſtinctio realis ad ipſum: quia non refertur ad ipſum: igitur ⁊cͣ. ¶ Pretereaauguſt. ij. de ci. c. io. ſed ideo ſimplex dicitur ſupple deus: qm̄ quod habet hoceſt excepto ꝙ relatiue queqꝫ perſonamad alteram dicitur ſicut pater habet filium ⁊ non eſt filius ſpirituſſanctus: igitur ſi non procederet a filio eſſet filiusquia tunc non relatiue diceretur ad eūContra. 5. de tri. c. 14º. vel. 32. apparet ꝙ ſpirituſſanctꝰ non eſt filius ⁊ ſi exeat a patre quia exit non quomodo natus: ſed quo datus.Hic dicitur ꝙ queſtio nulla eſt: quia potētia includens incōpoſſibilia nō poteſt poni nec ſuſtineri: quia in ea ſtatim includitur redargutio: qd̓ eſt incōueniens vltimū ad qd̓ p̄trn̄dens deduci: tali enī pōne poſita nulla regula diſputatōis pōt ſaluari.ſ. concedendo ſequēs ⁊ negando repugnans:qꝛ ſtatim oportet concedere repugnātiaque includūtur in poſito. Ꝙ autē iſtd̓poſitum quod ponitur ſit tale: ꝓbaturquia ſummo neceſſario repugnat ſummum impoſſibile: quicqͥd eſt in deo adintra eſt ſūme neceſſarium gͦ repugnāsſibi eſt ſūme impoſſibile: gͦ poſitio ſupponēs ſpm̄ſāctū non ꝓcedere a filio eſtſumme impoſſibile: qꝛ oppoſitū eſt ſūme neceſſarium.ſ. ip̄m ꝓcedere a filio:⁊ impoſſibile includens incōpoſſibiliavidet̉ eſſe magis īpoſſibile ꝙͣ impoſſibile talia non includens: gͦ ⁊cͣ. Cōtra iſtāpoſitōem eſt hoc ꝙ iſta poſitio vr̄ eē fuga queſtōnis monetur enim queſtio vtinquiratur quid ſit pͥmum diſtinctiuūreale filij a ſpirituſancto: vtrum filiatōan ſola ſpiratio actiua qꝛ ſi filiatio igit̉ꝑ quodcunqꝫ incompoſſibile circūſcripta ſpiratione actiua adhuc remanebitratio diſtinguēdi. ¶ Preterea licet poſttio que ſtatim ex intellectu ſuo includitcontradictoria nō poſſit admitti. tamēilla que ex intellectu ſuo tm̄ vnum contradictorium includit ⁊ aliud non niſiper conſequētiam accidentalem vel perlocos extrīſecos bene videt̉ poſſe admitti: quia tali poſitōne poſita poſſunt ſb̓ſtineri regule diſputatōnis. poteſt enimconcedi ſequens conſequentia eſſentiali ⁊ negari repugnans. ſi autem inferat̉aliud repugnans ſequens per locum extrinſecum vel conſequentia accidentalinegandum eſt illud ſequi: quia propoſitio illa ꝑ quam talis conſequētia tenetdeſtrueretur ex poſitione. nunc aūt ſpiratio actiua non eſt de ꝑ ſe intellectu filij vt perſona eſt: ſed quaſi paſſio cōispatri ⁊ filio: igitur circunſcripta illa ponendo filium in eſſe filij non ponunturcontradictoria ex primo intellectu poſti: ſed tm̄ alterum.ſ. ꝙ filius ſit filius: ⁊reliquum non niſi ex cōſequētia accidētali ⁊ per locum extrinſecum ex remotion quaſi paſſionis remouendo. q. ſubiectum: igitur iſta poſitio non ſic includit oppoſita quin poſſit admitti. Iteꝫſi aliquid eſſentialiter incluſum in aliqͦ