Q.I. ponatur remoueri ab eo quod tamen non ſit ratio inherentie predicati bene poteſt queri an iſto vel illo circūſcpͥto ī ſit tale predicatum vl̓ non etiam quan tumcūqꝫ poſituꝫ includat contradicto ria: non tamen repugnat huic ꝓpoſito quin altera pars huius queſiti ſit deter minate danda: puta ſi circumſcribatur ab homine aīalitas quod tamen inclu­dit incompoſſibilia: queratur vtruꝫ hoc circunſcripto poſſit homo diſtin­gui ab aſino videtur determinate poſſe rn̄deri ſic: quia non per animalitateꝫ conueniebat homini ſic diſtingui: ſed rationalitatem. igitur licet ſpiratio acti ua eſſet de ratōne filij. adhuc tamen ip ſa circūſcripta queri poteſt vtrum fili diſtinguatur a ſpirituſancto vel non qꝛ non queritur niſi vtrum predicatuꝫ cu cunſcriptum fuit preciſe cauſa diſtincti onis vel aliud predicatum non circun ſcriptum. Preterea aliud eſt ponere aliquid illo poſito vlteriꝰ querere de aliquo propoſito. aliud eſt querere de veritate alicuius conditionalis: quia rere de aliqua conditōnali ad nihil ob­ligat ſi igitur aliquam probabilitatē haberet opinio dicendo poſito ſpūſ ſanctus non procederet a filio ⁊cͣ. nullā tamen probabilitatem habet quando queſtio ſic eſt ꝓpoſita ſicut eam propo ſui: vtrum ſi ſpirituſſanctus non proce­deret a filio poſſet ſtare diſtinctio realiſ ipſius a filio. ibi enim quero de conditi onali quadam ſcilicet ſi ſpirituſſanctus ſcilicet non procederet a filio ſequatur eſſentialiter ipſum non diſtingui ab eo ita oppoſitum conſequentis non poſ ſit ſtare cum antecedente loquendo de formali intellectu eorum. Contra iſtā opinionem etiam ſunt multe auctorita tes vna aug.. de tri. c. 6. vel. 13. ſi pat̓ non eſſet innaſcibilis: nihil prohiberet eum genuiſſe filium: tamen iſta poſi­tio concomitanter includit incompoſſi bilia. ſcilicet pater non ſit innaſcibil̓: ricardus. 3. de trini. ca. i. ſi ſola vna perſona in diuinitate eſſet nihil prohi­beret eam habere plenitudinem ſapien tie vel intellectus: cum tamen concomi tanter ad plenitudinem ſapientie vel in tellectus ſequatur pluralitas perſonaꝝ Item etiam ph̓us.. phyſicorum ar­guit poſito eſſet aliquod ſpacium non haberet corpus ſed ſonum vel co lorem querit vtrum eſſet vacuum: re ſpondet ſi natum eſſet recipere corpꝰ eſſet vacuum. ſi non non. tali poſita poſitione que tamen per ipſum ponit ī compoſſibilia quia accidens vt ſonum colorem eſſe ſine ſubiecto poteſt que­ri de aliquo an ſequatur.ſ. intelligendo de naturali conſequentia: quia ſi poſi tum includat incompoſſibilia: non ta­men omnia incōpoſſibilia naturali ſequentia: ſed ad ipſum poteſt ſequi ali quod contradictorium naturali conſe­quentia aliquod aliud nullo modo niſi ſicut ad impoſſibile quodlibet. Ideo admittendo queſtionem eſt vna opinio que dicit ſi non ꝓcederet ab eo nullo modo diſtī­gueretur ab eo: habet pro ſe duas ra­tiones: vna ratio eſt iſta. relatio in diui nis aūt diſtinguit ẜm quidditatem aut ẜm eſſe. ẜm eſſe quia ſic tranſit in eſ ſentiam: igitur ẜm quidditatem ſed ẜm qͥdditatem tm̄ reſpicit oppoſitum: igit̉ tm̄ diſtinguit ab oppoſito: ſed poſita il la ypotheſi non eſſent in filio ſpiritu ſancto relatōnes oppoſite. Secunda ratio ē talis: ſi relationes diſperate poſ ſent ſufficient̓ diſtinguere perſonas ergo cum tales due ſint in patre vt generatio actiua ſpiratio actiua pater eſſet due perſone. Confirmatur ratio quia tan tam diſtinctionem vidētur habere iſte relationes ſpiratio actiua generatio actiua quantam habent eorum relati­ua vel correlatiua: igit̉ ita poſſunt hec diſtīguere ſic̄ illa. Auctoritas adducit̉