Di. XLIIII.Iō dicunt iuriſte ꝙ quis pōt hoc facerede facto: hoc eſt de potentia ſua abſoluta. vel de iure hoc ē de potentia ordinata ẜm iura. ¶ Qn̄ aūt illa lex recta ſcd̓mquā ordinate agendū eſt non ē in ptāteagētis tūc potētia eiꝰ abſoª non pōt excedere potentiā eiꝰ ordinatā circa obiecta a niſi circa illa agat inordīate necͣiuꝫ.n. ē illā legē ſtare cōꝑando ad tale agēs⁊ actionē non ꝯformē illi legi recte nō eſſe rectā neqꝫ ordinatā. qꝛ tale agēs tenet̉agere ẜm illā rectam legē cui ſubeſt. vn̄oēs qui ſubſunt legi dīne ſi non agantẜm illā inordinate agūt. Sed qn̄ ī ptāteagētis ē lex ⁊ rectitudo eius ita ꝙ non ērecta niſi qꝛ ſtatuta. tunc pōt recte agereagendo aliter ꝙͣ lex illa dictet. qꝛ pōt ſtatuere aliā legem rectā ẜm quaꝫ agat ordinate. nec tūc potētia ſua abſoluta ſimpliciter excedit potentiā ordinataꝫ qꝛ etſet ordinata ẜm illā legē ſicut ẜm pͥoreꝫtn̄ excedit potentiā ordinatā p̄ciſe ẜm pͥorem ꝯͣ quā vel p̄ter quā facit. Iſta poſſent exemplificari de principe ⁊ ſubditꝭ⁊ lege poſitīa ⁊cͣ. ¶ Ad ꝓpoſitum igr̄ applicando dico ꝙ leges alique gnaͣles rete de oꝑabilibꝰ dictātes p̄fixe ſunt a voluntate dīna. ⁊ non quidē ab intellectudīno vt p̄cedit actum volūtatis diuinevt dictū eſt di. 38. ſed qn̄ intellectꝰ offerivoluntati dīne talem legē. puta ꝙ ōnisglorificandꝰ pͥus eſt gratificandus: ſi placet voluntati ſue que libera ē recta ē lex⁊ ita de alijs legibus: deꝰ igitur agere potens ẜm iſtas rectas leges: vt p̄fixe ſuntab eo dr̄ agere ẜm potentiā ordinatamvt aūt pōt agere multa q̄ n̄ ſūt ẜm iſtasleges iam p̄fixas ſed p̄ter illas dr̄ eiꝰ potentia abſoluta: qꝛ multa alia pōt agerordinate ⁊ multa alia poſſe fieri ordinate ab illis que fiūt ꝯformiter iſtis legibꝰnon īcludit ꝯtradictōem: qꝛ rectitudoillius legis ẜm quā quis dr̄ recte ⁊ ordinate agere ē in ptāte ipſius agētis: ideoſicut pōt aliter agere ita poteſt aliam legem ſtatuere rectā que ſi ſtatueret̉ a deorecta eēt: qꝛ nulla lex eſt recta: niſi quatenus a voluntate diuina acceptat̉: ⁊ tc̄potentia eius abſoluta ad aliquid nō ſeextendit ad aliud ꝙͣ ad illud qd̓ ordinate fieret ſi fieret. non quidē fieret ordīate ẜm iſtum ordinem ſed fieret ordinateẜm alium ordinē quem aliū ordinē itapoſſet voluntas dīna ſtatuere ſicut aliter pōt agere. ¶ Aduertendū tamen ēꝙ aliquid eē ordinatuꝫ ⁊ ordinate fieriē dupliciter. vno mō ordine vniuerſaliquod ꝑtinet ad legem cōem. ſicut ordīatum ē ẜm legem cōem final̓r peccatoreꝫeē damnandū: vt ſi rex ſtatuat ꝙ om̄ishomicida moriat̉. 2º mō ordine ꝑticulari circa hoc iudicium ad qd̓ non ꝑtinetlex: qꝛ lex ē de vl̓ibus caſibus: d̓ caſu autem ꝑticulari non ē lex ſed iudiciū ẜꝫ legem qd̓ eſt ꝯcl̓o legis: vt ꝙ iſte homicida moriatur. Dico igr̄ ꝙ deus non ſopōt agere aliter ꝙͣ ordinatum eſt ordīeꝑticulari ſed etiam aliter ꝙͣ ordinatumeſt ordine vl̓i ſiue ẜm leges iuſticie pōtordinate agere: qꝛ tam illa que ſūt p̄terillum ordinem ꝙ illa que ſūt ꝯͣ illū ordinem poſſunt a deo ordinate fieri potentia abſoluta. potentia tn̄ ordinata n̄dr̄ niſi ẜm ordinem legis vl̓is: non aūtẜm ordinem legis recte de aliquo ꝑticulari qd̓ apparet ex hoc: qꝛ poſſibile ē d̓um ſaluare aliquem: qui tn̄ morietur īpeccato mortali finaliter ⁊ dānabiturnō aūt ꝯceditur ipſum poſſe ſaluare iudam iam dānatum: nec tn̄ hoc ē impoſſibile potentia abſoluta dei: qꝛ non īcludit ꝯtradictōeꝫ: igr̄ iſtud.ſ. ſaluare iudāeo mō eſt impoſſibile quō impoſſibileē ſaluare iſtum: gͦ iſtum pōt ſaluare depotentia ordinata qd̓ verum eſt: ⁊ illuꝫnon: non quidē ordinatione ꝑticularique eſt quaſi de iſto agibili ⁊ oꝑabili ꝑticulari tm̄: ſed ordine vniuerſali: qꝛſaluaret iſtum ſtaret ſtatutum mō cumlegibus rectis quas recte p̄fixit de ſaluatione ⁊ damnatione ſingulorum: ſtaretenim cum iſta ꝙ om̄is final̓r malꝰ dāna
