Transkription / Primo [491

Q.I. bitur que eſt lex p̄fixa de damnandis: qꝛ iſte adhuc non eſt finaliter peccator: ſed pōt eē non peccator: maxime dum ē in via: qꝛ poteſt deus eum gratia ſua p̄ uenire. ſicut ſi rex p̄ueniret aliquem ne faceret homicidium ſi non dānat eū nō facit ꝯtra legem ſuam vniuerſalē de homicida. non autem ſtaret cuꝫ illa ꝑticu lari lege ꝙ iudam ſaluaret. iudam eniꝫ poteſt preſcire ſaluanduꝫ de potētia or dinata ſed non iſto mō ordīata ſꝫ abſoiſto mō: ſꝫ alio ordinata ẜm aliquem alium ordinem: qꝛ ẜm ordinem aliū te poſſibilem inſtitui. Potentia igr̄ abſopōt iudam ſaluare. potentia vero ordi nata poteſt iſtum peccatorem ſaluare li cet nunꝙͣ ſaluabitur: ſed lapideꝫ nec po teſt beatificare potētia abſoluta nec or dinata. Et ẜꝫ hoc pꝫ reſpectu cuiꝰ dr̄ po tentia abſoluta in deo.ſ. inqͣtum poteſt ꝯtra legem vniuerſaleꝫ ⁊ non ꝯtra legē ꝑticularem. Qualit̓ aūt voluntas dīna poſſit circa ꝑticularia ⁊ circa leges rec tas inſtituendas volēdo oppoſiᵐ eiꝰ qd̓ nunc vult dictū ē. sͣ. de hoc di. 39. Ad ar pͥmum pꝫ ꝙ ꝯn̄a non vꝫ: qꝛ ſi face̓t alio res ꝙͣ mō ordinatum ē eas fieri: n̄ ꝓpter hoc inordinate fierent: qꝛ ſi ſtatu eret alias leges ẜm quas fierent eo ipſo ordinate fierent. ¶ Ad primuꝫ argumē tum in oppoſitum ꝯcedo quod ꝓbat d̓ potentia abſoluta que tamen ſi eēt prin cipium alicuiꝰ eēt eo ipſo ordinata: ſed non ẜm ordinem ab eo prefixum eūdeꝫ quē pͥmo habuit. Irca diſtinctionē. 45. quero vtrum d̓ us ab eterno voluit a a ſe Ꝙ non qꝛ tūc in voluntate dīna fuiſſꝫ relatio realis ad creaturam. ꝯn̄s eſt falſum: ſicut pꝫ di. 30. gͦ ⁊ an̄s: ꝓbō ꝯn̄e p̄ us deus vult aliquid ꝙͣ intelligat ſe vel le illud ſit illud a qꝛ ſicut dictuꝫ eſt di. 39. certitudo intellectus dīni circa futu ra contingētia non eſt ſine certitudine voluntatis. ergo rl̓o illa q̄ ē in volūtate dīna pͥº ad a. p̄cedit oēm ꝯſideratiōem intellectꝰ de illa volitione: igr̄ non eſt ī voluntate ſiue ī volitōe vt cognita ē ſꝫ vt in ſe eſt: ⁊ per ꝯn̄s ē ibi ex naͣ rei ⁊ n̄ in cognito vt cognitum eſt. Contra ſi non voluit ab eterno ⁊ nec mō vult de nouo: qꝛ tc̄ eēt mutabilis: gͦ nihil vult. Reſpondeo oīs potētia oꝑatiua ꝑ fecta pōt eē pͥncipium oꝑandi circa qd̓ cunqꝫ obiectuꝫ natum reſpicia tali po tentia: ſicut ꝑfectus intellectꝰ pōt eē pͥn cipiū ītell̓ndi qd̓cūqꝫ ītell̓ibl̓e ⁊ ꝑfc̄s vi p̄t eē pͥnᵐ ꝑfecte vidēdi qd̓cūqꝫ viſibi le: igr̄ cum in deo ſit voluntas formali ter ex di. 2ª. ⁊ ēt ſumme ꝑfecta qꝛ infini ta ex eadē di. ſeqͥtur ꝙ ipſa pōt eē pͥnci pium volēdi qd̓cunqꝫ volibile. non.n. pōt eē pͥncipium volēdi aliqͥd ex tꝑe: ꝙ hoc non pōt eē ſine mutatione alicꝰ ⁊ n̄ obiecti voliti qꝛ obm̄ volitum non hēt eē niſi qꝛ volitum: ⁊ qꝛ hꝫ eē in volūta te dīna: gͦ ipſa mutatio eēt ipſius volū tatis licut deductum ē di. 39 de rōe ip̄i us voluntatis: gͦ voluntas dīna pōt in eternitate ſua eē principiū volendi qd̓ cunqꝫ volibile: non ē aūt rō volendi ſil̓ oppoſi ambo. qꝛ illi reſpectus nullius pn̄t eē ſimul. nec eſt rō volendi neutruꝫ qꝛ tunc in creaturis nihil tale eēt a deo volitum: ⁊ per ꝯn̄ nihil cāret in creatu ris qꝛ ꝯtingentia non pōt eſſe in deo ni ſi a ꝑte voluntatis ſicut deductum ē di. 39. gͦ in eternitate eſt rō volendi alteꝝ oppoſitum in quibuſcunqꝫ alijs a ſe. Ad argumenta Rn̄de o ſicut ſicut dictum eſt prius di. 30. de relatiōi bus ex tempore ꝙ terminant̉ ad deum ſub ratione mere abſoluta. ⁊ ſimili mō de ideis di. 35. ⁊ ſimili modo de omni potentia. di. 43. que eſt mere abſoluta ẜm ꝙ eſt attributum diuinum. ⁊ ſic ter minat relatiōem creature poſſibilis ad deum: ita dico ꝙ voluntas diuina ſub