Utrum hec ſit vera: deus ſolus pater ē deus. 183 ¶ Diſtinctio. xxiij. Poſt predicta ⁊cͣ. Utrū deus ſit nominabilis a nobis via toribus aliquo nomine ſignificāte eēn tiam diuinam ut eſt hec. 185. ¶ Diſtinctio. xxiij. ¶ Predictis adiciendum eſt ⁊cͣ. Utruꝫ ꝑſona ẜm ꝙ dicit aliqͥd cōmune patri ⁊ filio ⁊ ſpiritui ſancto dicat p̄ci ſe aliqͥd ſecunde intentionis. 185. ¶ Diſtinctio. xxiiij. ¶ Hic diligenter ⁊c̄. Utrū in diuinis ſit ꝓprie numerꝰ. 187. ¶ Diſtinctio. xxv. Preterea conſiderandū eſt ⁊cͣ. Utrum perſona in diuinis dicat ſubſtā tiam uel rationem. 188. ¶ Diſtinctio. xxxvi. Nunc de proprietatibus ⁊cͣ. Utrum ꝑſone conſtituant̉ in eſſe perſo nali ꝑ relationes originis. 188. ¶ Diſtinctio. xxvij. ¶ Hic queri poteſt ⁊cͣ. Utrū verbū creatū ſit inte actual̓. 22. Utrum verbū in diuinis dicat ꝓprium perſone genite. 293 Utrum verbum diuinū dicat reſpectū ad creaturam. 203. ¶ Diſtinctio. xxviij. Propterea cōſiderari ⁊cͣ. Utrum ingenitum ſit proprietas ipſius patris. 208. Utrum innaſcibilitas ſit ꝓprietas cōſti tutiua pͥme ꝑſone in diuinis. 208. Utrum prima ꝑſona cōſtituat̉ in eſſe ꝑ ſonali aliqua relatione poſitiua ad ſe cundam perſonā. 211. Piſtinctio. xxix. ¶ Eſt preterea etiam ⁊cͣ. Utrū pͥnᵐ vnoº dicat̉ de pͥnº. ſūpto ꝑſonaliter ⁊ notionalit̓ ⁊ eſſentialit̓. 213. ¶ Diſtinctio. xxx. ¶ Sunt enim ⁊cͣ. Utꝝ de deo dicat̉ aliqͣ rel̓o ex tp̄e. 214. Utrum dei ad creaturā poſſit eſſe aliqͦ relatio realis. 214. ¶ Diſtinctio. xxxi. ¶ Preterea ⁊cͣ. Utrum idēptitas ſimilitudo ⁊ equalitaſint relationes reales in deo. 218 ¶ Diſtinctio. xxxij. ¶ Hic oritur queſtio ⁊cͣ. Utrum pr̄ ⁊ filius diligant ſe. ſ.ſ. 219 Utrū pr̄ ſit ſapiens ſapīa genita. 219. ¶ Diſtinctio. xxxiij. ¶ Poſt predicta ⁊cͣ. Utrū ꝓprietas ſit idem cū ꝑſona. 222. Utrū proprietas ſit idem cū eēntia. 222. ¶ Diſtinctio. xxxiiij. ¶ Predictis adiciendū ⁊cͣ. Utrū perſona ſit idem cū eſſentia. 222. ¶ Diſtinctio. xxxv. Cunqꝫ ſupra ⁊c̄. Utrū in deo ſint rel̓ones eterne ad oīa ſcibilia ut quidditatiue cognita. 223. ¶ Diſtinctio. xxxvi. ¶ Solet queri ⁊cͣ. Utrum creatura inquantum eſt funda mentuꝫ relationis eterne ad deū ut co gnoſcentē habeat vere eſſe eſſentie ex hoc ꝙ eſt ſub tali reſpectu. 225. ¶ Diſtinctio. xxxvij. ¶ Et qm̄ demonſtratū eſt ⁊cͣ. Utrū deū eſſe pn̄teꝫ ubiqꝫ ẜm potentiā necͣio īferat ip̄m eē ubiqꝫ ẜꝫ eēntiā. 228 ¶ Diſtinctio. xxxviij. ¶ Nunc igit̉ ad propoſitū ⁊cͣ. Utrum ſcientia dei reſpectu factibiliuꝫ ſit practica. 229 ¶ Diſtinctio. xxxix. ¶ Preterea queri ſolet ⁊c̄. Utrum deus habeat notitiā determīatā oīuꝫ ꝙͣtū ad oēs ꝯditōes exn̄tie. 229. Utrum deus habeat certā notitiā ⁊ in fallibilem de omnibus quantū ad om nes conditiones exiſtētie. 229. Utrū deꝰ hēat īmutabilē notitiā de oībus quantū ad oēꝫ ꝯditōeꝫ exn̄tie. 229 Utrum neceſſario ſciat omnē conditio nem exiſtētie omnium. 239